Van Nieuwpoort naar Oostende (beaufort04)

Dinsdag 14 september 2012

Het is weeral een tijdje geleden sinds we de eerste etappe van beaufort04 aflegden. Periodes van slecht weer, maar meer nog een drukke werkagenda verhinderden dat we de tweede etappe aanvatten. Maar vandaag gaan de fietsen weer achterop en wat later rijden we de E40 op richting kust.

We laten ons A-ken achter in Nieuwpoort-stad. We vertrekken vrij laat, daar zit een lekkere mossel-frit voor iets tussen. Langs de Ijzer startten we onze 2de beaufort04 etappe.

Het wolkendek is nog wat gesloten, maar volgens de laatste weerberichten zou dit snel moeten veranderen.

Eerst moeten we langs het sluizencomplex de ganzenpoot waarna we verder de Ijzer volgen.

Aan de overkant de pakhuizen en graansilo’s.

Snel verlaten we de loop van de IJzer en langs velden gaat het verder richting Westende.

Alles staat klaar om de pooters te rooien, heb daarstraks zeker wat veel frieten bij gevraagd.

Jonge kalveren voor de ouderlijke schuur?

Aangekomen aan het strand staan we meteen oog in oog met het eerste kunstwerk van deze tocht. Two Corten Armours van Magdalena Abakanowicz.

Het kunstwerk is zeer speciaal en onze vingers hebben zo’n zin om te klikken dat we en resem aan foto’s maken. Vandaar deze mozaïk.

Haast onmiddelijk verlaten we het strand om naar de Sint-Theresiakapel te peddelen. Hier hangt “Selfportrait as Charles Darwin II” een schilderij van Adrian Ghenie.

Het schilderij heeft iets bevreemdend, niet meteen de frivoolste penseelstrepen. Past dan weer bij het grijze weertje waar we onze tocht in maken.

Opnieuw zoeken we het strand op. Ter hoogte van de Rotonde, een prachtig gebouw, wordt alles in gereedheid gebracht voor zomerhit 2012. Dit evenement heeft volgende vrijdag plaats. Wij komen echter voor iets anders.

“I Can Hear It” is de reden van onze stop. Dit kunstwerk van Ivars Drulle is een kunstwerk zoals ik ze graag heb in beaufort. Monumentaal en dat onwezenlijke is magisch realisme hier op zijn plaats.

Magisch of niets maar onze kodakskes hebben het geweten.  De sluiterknop stond gloeiend rood.

In Middelkerke dienen, we bij gebrek aan kunstwerken, niet te stoppen.

Dan maar verder via Raversijde en Mariakerke naar Oostende.

Daar is het even zoeken naar het getoongestelde kunstwerk.

Na een tijdje merken we dat we er al de hele tijd zitten op te kijken.
Untitled van Jannis Kounellis

Opnieuw nemen we onze fiets en peddelen voort noor het volgende kunstwerk.

In een galerij kan je tegen betaling een voorproefje krijgen van een volgend kunstwerk.

Als we voorbij de dansende golven van Patrick Steen fietsen krijgen we een eerste opklaring voorgeschoteld.

Dan is het weer halt houden bij Rock Strangers van Arne Quinze.

Na deze grote rode blokken verlaten we de dijk, het is eventjes uitkijken. Voor je het weet mis je tussen al de vakantiegangers een knooppunt en is het zoeken voor weer op het goede pad te raken. En inderdaad na enig zoekwerk zijn we bij Mu. Zee daar is de facade het kunstwerk “Te kust en te keur”. Lucy McKenzie (SC), Beca Lipscombe (SC), Caitlin Keogh (US), Lucile Desamory (BE), pelican avenue (AT) zijn de verschillend kunstenaars.

In deze collage een overzicht van het/de kunstwerk(en).

We verlaten het Beaufort04 parcours ook al laat dit kunstwerk het anders vermoeden en gaan richting Maria-Hendrikapark.

Het is zalig fietsen in dit park, ook wandelaars komen aan hun trekken.

Langs Stene-Dorp met zijn speciaal kerkje…

…gaat het naar de polders. Daar spotten we deze zwart-witte koeien. Waar is de tijd dat hier de typisch bruine polderkoeien stonden te grazen.

Op weg naar Leffinge komen we langs mooie idyllische plekjes…

Half oogst en na een periode van goed weer dan is het alle hens aan dek…

Het graan moet in de schuren voor het weer omslaat.

We naderen Leffinge en opeens duikt de Onze-Lieve Vrouwkerk op.

Zo ziet ze er van dichtbij uit.

Eens langs de vaart (kanaal Plassendale – Nieuwpoort) geraken we op snelheid.

Mooi beeld over onze geliefde hobby.

Via Mannekensvere en zijn Onze-Lieve Vrouwekerk gaat het verder naar…

…de IJzer, dit betekent dat we nu snel op het einde van onze tocht komen.

Wat verder dan dit monument eindigt deze tocht. Weer hebben we er sterk van genoten. De mix van fietsen, kunst in de kuststreek is een sterke cocktail die alleen maar naar nog smaakt.

Graag enkele links:

Van de vorige editie berichtten we al in 4 episodes:

De kustfietsroute is een prachtige leidraad die onze badsteden verbindt.

Voor toeristische informatie over Oostende  moet je hier klikken.

Voor toeristische informatie over Westende  moet je hier klikken.

Voor toeristische informatie over Nieuwpoort  moet je hier klikken.

De officiele site van Beaufort04

Nu nog de knooppunten: 82-67-7-89-12-81-80-52-4-1-2-51-17-18-19-13-11-1-10-9-8-67

Op verplaatsing…de Zeedijkroute (met uitbreiding naar De Haan)

Vrijdag 8 oktober 2010

Begin oktober brengt ons nog een nazomertje. Het Sint Gummaruszomertje. Dit jaar zijn we nog niet veel naar de kust gaan fietsen. Dat was vorig jaar wel anders.  We fietsten er tijdens de zomer in vier etappes, gedreven door de beaufort03-tentoonstelling, de ganse Belgische kust langs. Een leuk fietsavontuur waar ik nog geregeld met wat heimwee aan terugdenk. We besluiten nu ook, gebruik makend van een verlofdag, een kusttocht te fietsen. Bij de Leuke fietser, waar ik geregeld mijn mosterd haal, stuit ik op de zeedijkroute. Daar we er een ganse dag willen aan wijden knoop ik er nog een uitbreiding tot Den Haan aan. Benieuwd wat dit geeft!!

Na iets minder dan een uurtje rijden, meren we ons A-ken langs de oever van het kanaal Plassendale-Nieuwpoort en dit in Oudenburg.

Om op de route te geraken dienen we een flink stuk terug naar Plassendale. Aan het sluizencomplex kunnen we het kanaal oversteken en stevenen we terug naar Oudenburg(knooppunt 30) en verder.

Opnieuw moeten we onder de A-10, hier een beeld vanop een grote afstand.

Wat minder poëtisch zicht onder het wegdek geschraagd door honderden pylonen.

Dan vertederen deze ganzen meer.

In de zwaanhoek (wat voorbij knooppunt 54) staat de uitkijktoren het rietnest. Mooie realisatie.

De fietstocht vordert verder naar knooppunt 53.

Hier en daar worden de velden al winterklaar gemaakt.

Maar de polders met hun afvoerbeken baden nog onder een stralende zon.

Waar is de tijd dat het zien van bruine polderkoeien betekende dat we niet lang meer in de auto zaten,daar de kust nabij was.

De Onze-Lieve-Vrouwekerk van Leffinge of de Kathedraal van het noorden(knooppunt 18 en 19).

Knooppunt13 betekent meteen het afscheid van het kanaal Plassendale-Nieuwpoort.

We laveren nu door de polders.

Knooppunt 11 verrast ons op een achtertuin vol met  kunstwerken in van aaneen gelaste ijzeren afval.

een oeuvre om U tegen te zeggen zoniet…

Wat verder nog een rariteit, een soort pretpark voor geiten

Genietend van een dagje ontspanning.

Onze-lieve-Vrouwekerk, tiens nog al eens gehoord!!! Mannekensvere. (knooppunt 1)

Nadat we de uniebrug oversteken  moeten we langs dit statig monument.

Nu gaat de tocht over het fietspad naast de IJzer.

Ongeveer ter hoogte van knooppunt 9 in Nieuwpoort worden de polders voor de vloed beschermt door dit sluizencomplex de Ganzenpoot.

Langs de achterkant van het Albert I-monument fietsen we verder naar knooppunt 12.

Nog getuigen van het oorlogsgeweld dat hier lelijk heeft huisgehouden.

Na knooppunt 12 ligt punt 81 om dit te bereiken dienen we door Westende.  Hier de Sint-Laurentiuskerk.

En na knooppunt 81 naderen we weer een dijk, de zeedijk nu en genieten van het golvenspel, een gevoel van vakantie overvalt me. Dat heb ik telkens ik naar de kust kom.

De rotonde één van de opmerkelijkste hotels aan onze kust.

Inmiddels ligt knooppunt 80 ook al achter ons. Het Casino van Middelkerke. Blijkt dat ik in mijn fietskostumeken niet binnen kan. Tja we zullen dan maar op de lotto spelen.

Nu pedaleren we op de dijk, samen met velen die ook het goede weer niet kunnen weerstaan, naar Oostende.

Deze golfbreker lijkt wel een uitstekende rustplaats.

Bij het naderen van knooppunt 52 en Raversijde worden we nog eens aan den oorlog herinnert (museum Atlantikwall).

Eens na Raversijde zijn we snel in Oostende met de mondaine Wellington- hippodroom, ook niet direct voor fietskostumekes.

Ergens zijn er filmopnames, maar deze MK2 van Jaguar kan niet van Morse zijn.

Langs de drie gapers keren we terug naar de zeedijk.

Daar peddelen we lustig door naar knooppunt 1, eerst blijven we even staan om de dansende golven te bewonderen.

We volgen de route door Oostende, oktober is er “foormaand”.

We zigzaggen verder tussen de jachthaven en het dok waar de Mercator ligt aangemeerd. We ronden knooppunt 1 en hier wijken we af. We wijken uit naar knooppunt 3 en laten punt 2 met zijn doortocht van het bos van Oostende (een aanrader) figuurlijk links en letterlijk rechts liggen.

De Lange Nelle (knooppunt 3) wordt ons baken  waar we ons op richten.

Het gaat nu langs de kades van de vissershaven die duidelijk een noestige uitstraling hebben, anders dan de jachthaven daarstraks.

Na nog een blik op de skyline van Oostende…

…keren we terug naar de zeedijk richting Bredene en knooppunt 5.

Bij het binnenrijden van Bredene verlaten we de zeedijk en beginnen aan een deel door de villawijken.

Waarna we door velden en bosjes fietsen (knooppunt 5).

Zo gaat het door tot De Haan (knooppunt 6)

Nu fietsen we resoluut de polders in.

We rijgen de knooppunten (7-13) aaneen en arriveren zo in Klemskerke een lieflijk polderdorpje.

Om de route haar naam waardig te houden…

Snellen we langs punten 12 en 26 om ter hoogte van knooppunt 28 opnieuw een dijk,de Groenedijk, op te rijden.

Deze dijkweg loopt langs een kreek en voert ons naar knooppunt 28.

We peddelen tot de samenloop van de vaart en het kanaal Plassendale-Nieuwpoort waar we deze laatste opnieuw eventjes volgen.

Tot knooppunt 29 waar we voor punt 40 kiezen dat ons opnieuw naar de andere oever leidt.

Nu gaat het snel terug naar Oudenburg en het punt waar we deze tocht startten. Na zo’n dikke 70km zit dit fietsavontuur er weer op. En we hebben genoten, er valt wat te beleven op de dijken hier. 9/10 is de quotering zowel voor de Zeedijkroute op zichzelf als met de uitbreiding. Het parcours is steevast vlak en door elke ietwat geoefende fietser te klaren. Eén raad: fiets deze tocht buiten het hoogseizoen.

Enkele interessante links:

Voor een korte beschrijving van deze route en een overzichtelijke kaart: Vlaanderen-Fietsland

Bij toerisme West-Vlaanderen ligt er ook een pak informatie te rapen.

Dan refereer ik nog graag eens naar enkele sites waar ik een boontje voor heb:

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod.

Een streekgenoot op wiens site ik een beetje jaloers ben: Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog: Fietsen met de Familie de Koning

Van Westende tot Oostende (Beaufort03 deel 2)

Woensdag 1 juli 2009 (begin groot schoolverlof).

Juist een week na onze eerste kennismaking met beaufort03-outside keren we terug om een volgend traject te verkennen. We nemen de draad op in Westende stad.

We worden al meteen op wat moderne kunst getrakteerd.

We stomen onmiddelijk door naar Westende-bad(knooppunt 81), alwaar het hoogseizoen zich op gang trekt.

Alles staat klaar om jong en oud op hun wenken te bedienen

We fietsen verder langs de dijk (richting knooppunt 80) en voorbij de rotonde…

…trekt Veerle deze foto. Ikzelf maak…

deze opname.

untiteld #143 van Aeneas Wilder (UK)

2 Vliegen in één klap, vanuit “de houten tempel” een kijk op de krokodil het volgende kunstobject in de outside reeks. Maar het is een tegenvaller.

We speuren de nabije omgeving van de watertoren af…

maar vinden geen aanwijzing, geen pijl gewoonweg niets.
s’ Avonds wordt het bovenste deel van de Krokodil kleurig verlicht. Voilà meer moet dat niet zijn!!!!  Salacia van de Nederlandse lichtkunstenares Tamar Frank

Op weg naar Middelkerke kruisen we een restant van vorig beaufort-gebeuren. Caterpillar 5bis van  Wim Delvoye .

In Middelkerke zijn er direct geen beaufort03-outside kunstwerken te bespeuren.  Daarentegen is de dijk langs de appartementen opgefrist met beelden uit Belgische stripwereld. Middelkerke noemt zichzelf het Belgisch stripdorp.

Wij fietsen verder, tegen de wind in, naar Oostende.(knooppunt 52)

In Raversijde komen we voor bij het openluchtmuseum Atlantikwall.

In Oostende is het even zoeken maar juist voorbij de Wellington hippodroom stuiten we op dit werk: Das Meer bei Ebbe geträumt van Harald Klingelhöller (DE)

Zijaanzicht.

Achterkant.

We keren terug naar de kust en bewonderen de drie gapers en de naastliggende gallerijen.

Vandaar is het dan weer landinwaarts naar het Leopoldspark (nogal populair hier die Leopold) Ziehier de Allegorische koppen van Leo Copers . We zwerven verder…

…voorbij deze leuke parkanimatie.

Daar ligt het Stone Path van Xu Bing (CN)

Het pad bestaat uit 76 stenen met tekst van een gedicht Su Shi (uit de 11de eeuw, wat al kan tellen)

Spreekt niet alleen de liefhebber van hedendaagse kunst aan…

Oostende is een vrij grote stad waar een paar grote lanen doorlopen. Waarschijnlijk daardoor en de eerste vakantiedrukte doen ons even het knooppuntenspoor verliezen.  We dwalen wat rond het Maria Hendrikapark.(knooppunt 1)

Algauw zitten we weer op het goede (fiets)pad, hier kruisen we het Vlotdok.(knooppunt 3)

De baan naast het visserijdok leidt ons naar de kust met bijbehorende vuurtoren.(richting knooppunt 6)

De droogdokken zijn leeg

We zijn op zoek naar het Fort Napoleon.  Door werken lijkt dit prachtig gerestaureerd complex niet bereikbaar. Maar eventjes langs het strand en

dan even door de duinen en daar zijn we.

De tentoonstelling, blijkt na 18 u niet meer toegankelijk. tja dat ze hier aan de kust veel geloof hechten aan het zandmannetje is te begrijpen.

Volgens een serveerster missen we niet veel, op zeven tv’s een filmpke van de zee. Volgens de brochure neemt het kijken binnenskamers naar de zee een andere dimensie aan. Zo zie je maar, les gouts et les couleurs. We zijn een dik uur te laat voor “Il fait dimanche sur la mer” is een kunstwerk van Lili Dujourie (BE)

Nu van smaken gesproken, we laten het niet te veel aan ons hart komen . We besluiten op het terras, ingebed op een duinenrug met een mooi uitzicht, een lekkere maar snelle hap te eten.

Tijdens het smullen krijgen we het bezoek van Arthur die ondanks een lamme poot toch flink zijn plan trekt. Hij is er een vertrouwde gast.

Bij het verlaten staan we nog even stil bij dit mooi gedicht.

We keren op ons stappen terug(knooppunt 1) en doorkruisen deze keer het prachtige Maria Hendrikapark. 5naar knooppunt 2)

Stilaan zakt de zon en schenkt ons warmere kleuren.

Het kerkje van Stene-dorp oogt lieflijk badend in diezelfde late zon. (We zijn door wegenwerken even het knooppuntenspoor bijster maar na een tijdje richten we ons op knooppunt 53)

Al snel fietsen we door de schorren in het achterland van Oostende.

Het is er al peis en vree.

Op dit late uur worden de paarden naar de stal gedreven, zandmannetje weet je nog…(Over knooppunt 20 gaat het naar punt 53)

Even voor Leffinge draaien we de vaartdijk op en fietsen langs het kanaal Passendale Nieuwpoort.(naar knooppunt 13).

Leffinge.

We blijven de vaartdijk volgen, rechttoe rechtaan.

De mist palmt langzaam maar zeker de polders in.

Slijpe, nog een polderdorpje.


Een overblijfsel van een vorige beaufort?

Na dit opmerkelijk verschijnsel midden in de velden zijn we zo terug in Westende-bad. Inmiddels is het al bijna 22u. We verliezen niet veel tijd, de fietsen staan op een wip op het dak van ons A-ken en in een wip zitten we weer op de E-40. Dit deel van beaufort03 bevatte enkele teleurstellingen. Ofwel waren we te vroeg watertoren in Westende ofwel te laat fort Napoleon.  Maar toch vind ik het nog steeds een aanrader om per fiets beaufort03-outside te bezoeken. We doen zeker voort tot binnenkort.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: