Zwinwandelroute. Wandelen langs dijken, duinen en polders.

De Zwinwandelroute start aan het Zwin Natuur Park. Daar is meteen mogelijkheid om, tegen betaling weliswaar, de auto te parkeren.

Vandaar gaat het snel via de polders “Het zoute”-waarts.

Eventjes door “Het Zoute” en daarna langs een knuppelpad naar de duinen.

Van de duinen is het maar een stapje tot het strand en de zeedijken.

Nu gaat het snel terug richting Zwin Natuur Park. Opnieuw komen we langs de Schotse hooglandrunderen.

Normaal is er in het natuurcentrum mogelijkheid om iets te eten of/en te drinken. Maar door de corona-maatregelen kan dit alleen staande en is het aanbod sterk ingeperkt.

Normaal is er in het natuurcentrum mogelijkheid om iets te eten of/en te drinken. Maar door de corona-maatregelen kan dit alleen staande en is het aanbod sterk ingeperkt. We gaan dus snel naar de auto. De zwinwandelroute is echt een aanrader. De afgelopen week heeft het veel geregend we hebben dan ook veel geniet gehad van onze botten; Vooral in het begin van deze tocht lag het er heel modderig bij. Maar in normale omstandigheden is dit een leuke wandeling met veel afwisseling.

Een overzicht:

Verticaal ideaal voor smarthphones en tablets.
Horizontaal ideaal voor PC’s en tablets

Enkele links:

De zwinwandelroute op de website van Westtoer
https://www.westtoer.be/nl/doen/zwinwandelroute

Website van het Natuurpark “Het Zwin”
https://www.zwin.be/nl

De Wikipedia van het Zwin
https://nl.wikipedia.org/wiki/Zwin_(zeearm)

De Wikipedia van het Zoute
https://nl.wikipedia.org/wiki/Het_Zoute

Lippeloboswandeling Opdorp

De Lippeloboswandeling start aan “de Dries” in Opdorp.

Daarna gaat het via de velden:

Langs boerderijtjes:

En een passage aan het “middelpunt van Vlaanderen”:

Algauw wisselen we de veldpaden in voor kronkelige, ietwat sompige boswegels. En ja we bevinden ons in het Lippelobos.

Midden van dit bos treffen we het “Hof te Melis aan. Een mooi kasteel nog in onvervalste renaissancestijl.

Daarna verlaten we snel het bos en langs (opnieuw) de velden en buitenwijken bereiken we Opdorp.

Bij de Sint-Amanduskerk staat onze auto.

Bij het naar huis rijden kaarten we even na over onze wandeling. Door de velden en in het bos is het een fijne wandeling. Het verlaten en terugkeren naar Opdorp is echter minder boeiend.

De te volgen knooppunten:
89 – 90 – 74 – 91 – 92 – 119 – 99 – 95 – 93 – 73 – 72 – 70 – 69 – 89

Een overzicht:

Verticaal ideaal voor smarthphone en tablet.
Horizontaal ideaal voor PC en tablet.

Enkele links:

De Lippelobos-wandelroute op de website van “Scheldeland”
https://www.scheldeland.be/lippelobos-wandelroute-0

De Lippelobos-wandelroute op de website “routen” site van toerisme Oost-Vlaanderen.
https://www.routen.be/lippelobos-wandelroute

Wikipedia van “Hof te Melis”
https://nl.wikipedia.org/wiki/Hof_te_Melis

Wikipedia van Opdorp
https://nl.wikipedia.org/wiki/Opdorp

Heksen Wandelroute (wandelen tussen Ronse en Ellezelles)

Daags voor Halloween leek het ons een leuk idee om af te zakken naar het Muziekbos in Ronse om aldaar de Heksen wandelroute te starten.

In het Muziekbos was het, ondanks Corona, even zoeken naar een parkeerplaats. Maar eens deze gevonden konden we op stap. Langs de rand van het bos zagen we tal van zwammen.

Wat later ligt het bos achter ons en wandelen we naar Ellezelles (prachtige naam, denk de laatste letter weg en je kan het zo omdraaien) door velden en langs kleine boerderijtjes.

Alvorens Ellezelles te bereiken wandelen we langs Kapel Lorette. We besluiten om hier ons lunchpakket te verorberen (alle cafés en restaurants gesloten wegens corona).

Na deze stop dalen we af naar de N4, een brede 4 baansweg die we overmoeten. Gelukkig is er niet veel verkeer en zijn we snel aan de overkant. Dan gaat het richting Ravel-route waar we een langs een mooi fietspad en wat modderige veldwegen bereiken .

Ellezelle is een klein dorpje aan de overkant van de taalgrens. We zijn er dan ook snel doorgewandeld.

Op een paar mooie herenhuizen is er niet zo veel te beleven.
Ellezelles heeft iets met heksen.

Snel zijn we buiten de dorpskom en keren langs velden en bosjes terug naar Ronse.

Na een tijdje steken we de N48 weer over om vervolgens de Muziekberg te beklimmen.

Na een stevige klim bereiken we opnieuw het muziekbos. eerst worden we nog verrast op het mooie beeld van enkele villa’s aan de rand van het bos.

Nu zijn we snel aan de auto en rijden ietwat moe maar zeer voldaan terug naar huis.

De Heksen wandelroute is een mooie tocht met heel wat afwisseling. Verwacht je wel aan een pittige tocht met vele hellingen en soms wat moeilijke paden. Maar het is zeker de moeite waard. Wij maakten deze wandeling eind oktober en wil je van de prachtige herfstkleuren genieten dan is dit wel een uitgelezen moment.
Terugblik-video horizontaal. (PC-Tablet)
Terugblik-video verticaal. (GSM-Tablet)

Nog enkele links:
Toerisme Oost-Vlaanderen(Routen):
https://www.routen.be/

Muziekbos:
https://www.natuurenbos.be/muziekbos

Ronse:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Ronse

Ellezelles:
https://www.ellezelles.be/fr

Wandelroutes.org
Hier vindt u volledig beschreven wandelroutes in Vlaanderen en Wallonië met daarnaast ook aandacht voor GPS wandelroutes en wandelroutes in Europa.
https://www.wandelroutes.org/

Bassoues (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Zaterdag 2 juni 2012

De 2de week van ons ons verlof in de pyrenées-atlantiques loopt ten einde. Wij herinneren ons een dorpje met een enorme donjon en een prachtige overdekte markt. Een 15-tal jaar geleden, als we naar de Gers op verlof kwamen met gans onze bende, stopten we er meermaals. Na enkele gesprekken met  mensen hier, krijgt het dorpje een naam, Bassoues . In het volgen filmpje krijg dit dorpje een gezicht.

Het weerzien met Bassoues bezorgde ons opnieuw een leuke vakantiedag in de Gers

Enkele interessante links:

Om al de foto’s te bekijken waarmee de video is gemaakt klik op

Bassoues

Om meer te weten te komen over Bassoues moet je naar de site van Bassoues surfen.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Condom (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Dinsdag 29 mei 2012

Tijdens ons verlof in de pyrenées-atlantiques bezoeken we geregeld liefelijke dorpjes in de Gers. Maar na een bezoek aan Montreal du Gers stoppen we even in Condom. In volgend filmpje een overzicht van het bezoek aan deze mooie zuidfranse stad. En garde!!!

Condom is een typisch provinciestadje dat altijd weer weet te verassen.

Enkele interessante links:

Om al de foto’s te bekijken waarmee de video is gemaakt klik op

Condom

Om meer te weten te komen over Condom moet je naar de site tourisme-tenareze surfen.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Montreal du Gers (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Dinsdag 29 mei 2012

Stilletjes aan is ons verlof in de pyrenées-atlantiques halfweg. Opnieuw besluiten we één van de liefelijke dorpjes, waar de Gers zo rijk aan is, te bezoeken. Montreal du Gers is er zo eentje . In het volgen filmpje krijg je een overzicht van ons bezoek.

Wie ooit deze bastide bezocht komt zeker terug.

Enkele interessante links:

Om al de foto’s te bekijken waarmee de video is gemaakt klik op

Montreal du Gers

Om meer te weten te komen over Montreal du Gers moet je naar de site tourisme-tenareze surfen.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Laressingle (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Zondag 27 mei 2012

We zijn nu al een week in Aydie. In een vorig leven zo’n 10-tal jaar terug bezochten wij al eens Laressingle. We hebben er zo’n goeie herinneringen aan dat we besluiten er terug te keren. In het volgen filmpje krijg je een overzicht van ons bezoek.

Ik kan een bezoek aan dit pittoresk vestingstadje alleen maar aanraden. In de omgeving zijn er een paar mooie wandelingen te maken.

Enkele interessante links:

Om al de foto’s waarmee de video is gemaakt klik op

Laressingle

Om meer te weten te komen over Laressingle moet je naar de site tourisme-tenareze surfen.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Stadsbezoek Mont de Marsan (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Woensdag 23 mei 2012

Na ons bezoek gisteren aan Auch, besluiten we vandaag Mont de Marsan aan te doen. Mont de Marsan ligt in de Landes. Op weg naar onze vakantiebestemming Aydie in de Pyrenées-Atlantiques. passeerden we door deze mooie streek.  Wat me toen opviel dat het hier vrij vlak is en dat er in deze streek prachtige dorpjes zijn. We willen een stadsbezoek aan Mont de Marsan combineren met een zoektocht naar fietstochten in deze streek.

Na een lekker middagmaal op een leuk terrasje begeven we ons naar het “bureau de tourisme”. We krijgen er enkele fietstips, daar merken jullie wel iets van in een volgende reportage. Maar we krijgen er ook een mooie stadswandeling waar we meteen aan beginnen.

Vanop de “Esplanade du Midou” hebben we een mooie kijk op “le Donjon“. Deze vroegere burcht, die als kazerne diende voor de plaatselijke troepen, werd in 1962 “le Musée Despiau-Wlérick” voor beeldende sculptuurkunst uit XXste eeuw.

Nog even inzoomen alvorens we er naartoe stappen.

Eerst nog even terugblikken op “l’esplanade du Midou”.

Via een voetgangersbrugje steken we “le Midou” over.

We bewonderen de vele beelden die er tentoongesteld staan.

Mooie naïeve sculpturen met een zweem van sagen en legendes worden afgewisseld…

met zware beelden die iets onwezenlijk hebben haast emotieloos.

Daarna krijgen we dan weer kunst…

met beelden die lijken weggeplukt uit een Grieks heldenepos.

Lijkt mijn verhaal alleen te bevestigen.
Dan weer heel modern…

zeer expresionistisch.

We verlaten het museum, kijk hoe men hier in Mont de Marsan oud en nieuw heeft weten te verzoenen.

We kuieren verder langs de oude vestingsmuren.

Genieten van het mooi zicht…

…en dan ineens stuiten we op dit vreemd kunstvoorwerp.
Wat verder betreden we “le squaire des anciens combattans” Dit kleine parkje wordt overheerst door dit oorlogsmonument.  Dit monument bevalt me wel. Ik vind de treurnis van kinderen en achtergebleven weduwen veel aandoenlijker als de obligate Marianne die de Franse vlag rondzwaait

Op de Rue Victor Hugo flaneren we langs landhuizen.

Deze burgerhuizen stammen uit de 19de eeuw, Napoleon I zou aan de oorsprong van deze laan liggen.

“l’Hotel du département et préfecture” is alleszins in schitterende staat.

Wat verderop dit statig monument. Blijkt een eerbetoon te zijn aan de Amerikaanse troepen die Frankrijk hielpen ontzetten tijdens de wereldoorlog.

Meteen staan we voor “l’Eglise de Madeleine“.

Deze kerk werd in 1822 voltooid en is een stopplaats op de weg naar Compostella.

De volgende stop op deze wandeling is dit versterkt huis in romaanse stijl.

De tocht doet nu het “Parc Jean Rameau” aan.

Op deze zonnige dag wordt er op verschillende plaatsen petanque gespeeld.

Het spel wordt er gespeeld met de nodige pathos. Zo wordt het een leuk schouwspel dat we dan ook een tijdje volgen.

Tijd om terug het centrum van Mont de Marsan op te zoeken. Op de “Place Charles de Gaulle” ligt “les halles et le Théâtre municipal” rechtover…

…”la bibliothèque municipale”. Deze bibliotheek is gehuisvest in het oude “Hôtel de ville”.

Opnieuw steken we la Midou over.

Op de brug staan er massieve beelden van naakte vrouwen.

Het geeft een extra dimensie aan dit op zich al mooi provinciaals stadje.

Deze fontein bezorgt ons dan weer een koeler beeld.

Onder de arcades van “la reu des arceaux ” (what’s in a name)…

…bereiken we de oevers van “la Midou” juist waar “La Douze” haar debiet komt versterken.

Na wat zoeken vinden we deze “lavoir”. Deze wasplaats is vrij uniek door zijn gebogen vorm.

Om de “Villa Mirasol” te bereiken steken we nog eens “le Midou” over.

Villa Mirasol is een prachtig landhuis in typische Baskisch-Landaise stijl. Doet mij een beetje aan Gaudi denken.

Via wat verder uit het centrum gelegen pleintjes met standbeelden…

…en kerkjes trekken we naar de plaatselijk arena.

Hier worden “les courses Landaises” gehouden.

Les courses Landaises heeft behalve de koeien weinig met de Spaanse stierengevechten te maken. Het is een sierlijke, acrobatische sport waar de koeien, buiten het ophitsen, geen kwaad worden gedaan.

Nu keren we terug naar het centrum van Mont de Marsan. Het goede weer lokt mensen naar de terrasjes en zorgt voor een gezellige drukte.

Aan het imposante “Hôtel de ville” eindigt deze stadswandeling. Mont de Marsan is een mooi zuidfrans stadje. Ideaal voor een dagje uit. Wie in streek vertoeft dient zeker eens dit stadje aan te doen. Wij hebben het ons niet beklaagd.

Enkele links:

De site van het bureau de tourisme van Mont de Marsan bulkt van interessante informatie.

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Enkele links:

Ook in Mont de Marsan is de site van het tourismebureau een aanrader.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Stadsbezoek Auch (verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012)

Dinsdag 22 mei 2012

Sinds zaterdag  19 mei ’12 zijn we in Aydie een dorpje in les “Pyrenées Atlantiques”.  Het weer is niet meteen wat je van het zuiden van Frankrijk mag verwachten. Maar vandaag komen de eerste zonnestralen vanachter de wolken te voorschijn. We willen dan ook Auch in het naburige “Gers” bezoeken. We hebben mooie herinneringen aan Auch en de Gers. Vroeger zo’n 15-tal jaar geleden gingen we er op verlof met gans ons gezinnetje.


Het is ongeveer half drie in de namiddag als we ons A-ken parkeren op de grote parking voor het centrum van Auch.

Snel spoeden we ons naar het mooie toerismebureau om wat informatie op te scharrelen over deze mooie stad en haar omgeving. Hier krijgen we ook 2 wandelingen door Auch mee.

Van op de “Place de la République” kijken we uit op “la Cathédrale Sainte Marie” Dit monument is een hoofdplaats op de route naar Santiago de  Compostella.  In die hoedanigheid is het dan ook op de Wereld erfgoedlijst van de Unesco geplaatst.

Wij gaan de kathedraal binnen en verwonderen ons om zoveel kunst.


door de “reu Laborde” gaat het nu
naar de “place Salinis”


Maar eerst moeten we op onze stappen terug voor “la colonne de Napoleon” wie een stevige zuil verwacht zoals ik komt bedrogen uit.

Nee Napoleon kijkt op ons neer van een muurschildering van hem en zijn colonne. Tja grand homme die Napoleon.

Nu richten we onze schreden naar “La Tour d’Armagnac” Deze 40 meter hoge toren stamt uit de 14de eeuw. Eventjes diende hij als opslagplaats maar tijdens de middeleeuwen diende hij vooral als gevangenis. Voor wie van een mooi panorama houdt.

Aan de voet van “La tour d’Armagnac” begint “l’escalier monumentale” Deze die de fransen met enige zin voor overdrijving monumentale noemen is volop in herstelling.

Toch dit laat d’Artagnan niet aan zijn hart komen. Verheven boven al deze rompslomp kijkt hij trots naar de horizon zoals een man met visie past. En garde!!!

We dalen “l’Escalier monumentale” af en krijgen zo een unieke kijk op “la Tour d’Artagnac”.

Bijna boven moeten we over deze platen met tekst. Dit is een hedendaags kunstwerk “l’observation du temps” van Jaume Plensa.

We wandelen verder naar “la porte d’Arton”

Vanhier hebben we zicht op de “pousteries” Deze smalle steile middeleeuwse steegjes zijn aangelegd om water te gaan halen in de Gers. Op de foto de oude pousterie ( de enige zonder treden).

De “pousterie de l’est” heeft wel treden en mag meteen aanspraak maken op een trapleuning.

Auch ligt op de weg naar Compostella. Het mekka van alle lange afstandstappers. Gepakt en gezakt op flinke bottinnen komen we ze met bosjes tegen hier in de streek.

Ja, het lijkt of de tijd hier stilstaat.

Wij kuieren echter verder naar “la belle maison Henry IV” Inderdaad een mooie ingangspoort en gevel.

Maar de traphal mag er ook wezen, mooi samenspel van hout en natuursteen. In dit huis zou de latere koning Henry IV gewoond hebben met Catherine de Médicis. Een naam die tot op heden veel weerklank heeft.

Nog altijd in de rue de l’Espagne deze mooie gevels.

Weer zetten we onze wandeling verder onder meer langs dit smeedijzeren kruis…

…en de buste van Du Bartas auteur van “La semaine”!!! T’ is dat het erop staat want Du Bartas verder nog nooit van gehoord.

Nog een hoekje om en we staan weer voor het mooie toerismebureau.

Nee deze tafelspringer is geen levend exemplaar. Na het wegnemen van zijn “foie gras” opgezet om nuttigen van ganzenlevers te promoten.

Wij keren terug naar l’escalier monumentale om deze af te dalen naar de Gers. Aan het uiteinde van de brug het kunstwerk  “l’abri impossible“.

Het heeft afgelopen dagen flink geregend en de Gers is bruin gekleurd van de losgekomen modder.

Deze kwakers laten het niet aan hun hart en zeker niet aan hun lever komen.

We krijgen hier een prachtig zicht op Auch.

Via “la poustiere de l’est” keren we terug naar het centrum.

De “rue porte neuve” is de start van een tweede wandeling door het centrum van Auch. “In het voetspoor van d’Etigny“. Antoine Mégret d’Etigny, intendant van 1751 tot 1767 van het district Auch. Al een tijdje geleden. Hij was ook een groot weldoener van de Gascogne.

Aan de overkant van een groot plein het “Hôtel de Ville”

Langs standbeelden…

Langs fonteinen, deze is wel wat droogjes.

Komen we aan de resten van dit Franciscanenklooster.

Aan de overkant het postgebouw in een vroeger leven “Hotel de l’intendance”.

Van hotels gesproken. Hotel d’Astorg .

Van dit hotel met de prachtige ingang heb ik de naam vergeten te noteren maar wie er het geld voor heeft, laat U niet tegen houden!!

Wie wat minder wil spenderen kan gratis in “l’eglise Saint Orens” rondkuieren.

Eventjes hebben we moeite met de routebeschrijving en verlaten eventjes het voetspoor van d’Etigny.  er ontspint zich een leuke discussie tussen Veerle en mezelf. Zo een discussie die we, voor het bestaan van de GPS, geregeld in de auto hadden. Maar gelukkig brengt deze “Tour Romaine” ons terug op het spoor.

Nu keren we even terug in de wandeling en gaan naar het musée…

…des Jacobins.

Dit museum heeft zich in een klooster, dat vroeger tot de Dominicanen behoorde, genesteld.

We klimmen via deze stenen trap hogerop.

Veerle kan het niet laten deze “Dyane” opvolger van het legendarische “deux chevaux” te kieken. Franser kan haast niet.

Dan gaat het verder langs de zijkant van de kathedraal.

Om zo aan “le préfecture de Gers”aan te komen.

Hierna gaat het weer bergaf naar “l’ halle aux herbes” nu gebruikt als terras voor verschillende restaurantjes.

Meteen het laatste punt op deze wandeling. Stilletjes aan gaat het naar den zevenen. Iets wat niet alleen op ons uurwerk wordt aangegeven maar ook bevestigd met een hongergevoel in onze buik.

Niets zo goed als een franse koek,, “Jesuiet”genoemd om dit gevoel te beteugelen.

Het gaat nu naar ons A-ken en terug naar het dorpje in les pyrenées Atlantiques.

Auch is echt een aanrader. Op een namiddag is het goed te verkennen. Ga naar het toerismekantoor vraag een stadswandeling (in het Nederlands) en leer deze prachtige stad kennen.  Een echte aanrader en zeker niet alleen voor de musketiers onder ons.
Enkele links:

Ook in Auch is de site van het tourismebureau een aanrader.

Als je in de Landes wil gaan fietsen moet je zeker eens op volgende site langssurfen

Wie verlof plant in les Landes kan niet om de site Tourisme Landes heen.

Voor “le Gers” is dit dan de “Tourisme du Gers”-site.

Voor “le pays Basque et Bearn” moet je op “Tourisme Béarn Pays Basque” klikken

Al verschenen in verlof pyrenées atlantiques mei-juni 2012:

Lissabon, vergane glorie of mooie trekpleister

Vrijdag 30 december 2011

Naar aanleiding van enkele city-trips schreef ik reisverslagen die ik via mijn blog “stefsoncitytrip” wereldkundig maakte. Ik haal ze tijdens deze eindejaarsperiode vanonder het digitale stof en breng ze onder bij de tweezame fietser. Veel gepeddel zal je er niet aantreffen maar wat nostalgie in deze kerstperiode kan geen kwaad. Vandaag ons wedervaren in Lissabon.

Een gelukkig 2012 aan ieder van jullie.

Zondag, 1 juli 2007
Om 5u30 stonden we al aan te schuiven voor de incheckbalie van Brussels Airline.
Mooi op tijd en 2 uur later hangen we al in de lucht richting Lissabon waar we omstreeks 9u30 plaatselijke tijd, Portugal heeft blijkbaar geen zomeruur, aankomen. Met de Aerobus gaat het dan naar het centrum van Lissabon. Op de praça Marques de Pombal waren we even de weg kwijt, maar na wat zoeken kwamen we aan in ons hotel “P.Residencial Princesa”. Daar gauw onze bagage in de kamer gelegd en dan op verkenning naar Lisboa. Tijdens deze wandeling vielen er al direct enkele zaken op:

Sommige gevels zijn bezet met azulejos (typische Andalusische tegeltjes) andere zijn nogal verwaarloosd en nog anderen zijn een mix van beide.Verder is het steeds dalen of stijgen, vlak is het zelden, vraag het maar aan ons kuiten. Proper is het er ook niet, steeds moet je opletten om niet in een stro.. te stappen en nogal eens heb je het gevoel aan de grond te blijven kleven, zeer speciaal!!

Eens door de volkswijken komen we in het centrum waar grote pleinen, mooie oude gebouwen en standbeelden getuigen van een glorierijk verleden.
Na vlug onze honger gestild te hebben bij een Chinees kuieren we verder door de steegjes en straatjes en genieten van mooie vergezichten op de Taag.

Oude pittoreske trammetjes fleuren het straatbeeld op en maken dat we ons voelen, alsof we in de tijd na de 2de wereldoorlog teruggekeerd zijn, misschien is dit wel een beetje waar!!
Stilletjes kruipt de vermoeidheid in onze leden en beginnen we naar een bed te verlangen dus klimmen (letterlijk) naar ons hotel om daar van een goede rust te genieten.

Maandag, 02 juli 2007,
Na een stevige nachtrust gaan we vandaag voluit. Eerst naar beneden en daarna terug omhoog naar de Castelo de São Jorge. Een fikse klim brengt ons naar het kasteel dat boven de stad uit torend, dit geeft dan ook prachtige vergezichten.We vertoeven er eventjes volgen enkele voorstellingen over Lissabon. Daarna dalen we terug af en gaan lekker eten in een zeer speciaal restaurantje “senhora mãe“.Het heeft iets heel apart en het eten wordt er creatief opgediend en is heel lekker. Dan besluiten we naar Belém met zijn verschillende kunstwerken te gaan. Daar we eerst de kust, waar er volop gebouwd wordt, vermijden komen we langs de Basilica de Estrella en het prachtige park ervoor.
Even voor de immense hangbrug “Ponte de 25 abril“bereiken we de kustlijn.Deze brug is verbazingwekkend, daarna gaan we verder richting Belém (Portugees voor Bethlehem). Langs de haven(bitter weinig activiteit) komen we aan het wereldbekende monument Padrão dos Descobrimentos (monument der ontdekkingen), hier blijven we even om er foto’s van te nemen.
Ietwat verder komen we dan bij het Torre de Belém een burcht juist aan de oever, toen het gebouwd werd was de Taag nog veel breder en lag het haast in het midden.
Intussen is het al haast 19u en langs het maritiem museum, dat een prachtig gebouw is, gaan we naar een bus stopplaats.
De eerste bus die we nemen is echter een verkeerde. Daardoor komen we langs de aquaduct, dat toch ook een bouwwerk is, dat de moeite waard is om te bekijken.
De volgende bus brengt ons terug naar de rand van het centrum, dus hebben we nog een flinke tocht voor de boeg. Na een slaatje in een snackbar komen we aan in ons hotel waar we algauw liggen te slapen.

Dinsdag, 3 juli 07,
Vandaag gaan we sightseeën, in onze city-trip zaten er ook 2 tickets voor Lisboa city line. Met een gescalpeerde dubbeldeksbus rijden we rond. Laten we nu juist de meeste bezienswaardigheden gisteren al gezien hebben. Ook het weer is wat minder, bewolkt en fris. Kortom deze rondrit was direct geen hoogvlieger. We zagen wel de nieuwe arena waar er in de toekomst stierengevechten doorgaan. Een heel mooi gebouw, spijtig van de stierengevechten (ook al wordt de stier alleen verwondt en niet gedood).
Aan het grote warenhuis El Corte Inglés stappen we af en gaan even shoppen. De honger slaat toe en we gaan op zoek naar ons restaurantje, doch dit blijkt gesloten en dan gaan we maar naar een klein eethuisje vlakbij de Castello, dit was echter een grote misser, slecht eten in een lelijk kader. Na een bezoekje aan de opgravingen van een oud romeinse vestiging en enkele verboden foto’s, keren we terug naar het centrum.Daar kuieren we wat rond en stuiten er op een buurmeisje uit Veerles jeugd Greetje. Deze bezoekt, samen met haar echtgenoot Pauwel en kinderen Marie, Rueben en Lucas, Lissabon. We trekken wat op met hen drinken samen een lekkere witte landwijn en vervolgen onze weg. Door het gezellig keuvelen zijn we wat de tijd uit het oog verloren en is het inmiddels weer de moment om te gaan eten. We vinden een ietwat deftig (versta stijf) restaurant “A Arte da Comida” maar waar de bediening gemoedelijk is en het eten heel lekker. Daarna weer de (calvarie)berg op om in ons hotel tot rust te komen en snel in te slapen.
Woensdag, 4 juli 2007,
Dit is dus de laatste dag. Na het eten maken we onze pakken en dragen die naar beneden. We nemen nog een foto van de ontbijtzaal en gaan er nog eens op uit. Via het centrum komen we Alfama, in deze volkse wijk valt de uitbundige versiering op. We kuieren nog wat door deze wijk en gaan daarna nog eens lekker eten in ons vertrouwd restaurantje. Door een babbel met de serveerster loopt het wat uit en wordt het haasten naar het hotel en daarna naar de luchthaven. Twee uur op voorhand (B-Light) komen we daar aan en stijgen op rond 20 uur, een half uur vertraging. Omstreeks middernacht landen we in Zaventem en door de diensten van Aalst airport co. zijn we snel thuis.

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: