Fietsen in Trièves tussen Clelles en Mens (Verlof Vercors september 2010)

Donderdag 9 september 2010

Op zoek naar informatie kwam ik eergisteren in het toerismebureau van Gresse-en-Vercors terecht. Na  wat keuvelen en een beetje uitleg hoe Veerle en  ik een leuke fietstocht zien, tekende de vriendelijke bediende mij uit de losse pols volgende fietstocht op papier.

Een mooie fietstocht in Trièves een streek vlak bij de Vercors. Woensdag trekken we naar Grenoble maar…

Donderdag iets voor middag parkeren we ons A-ken op het plein…

…voor het gemeentehuis van Clelles. Deze “Mairie” doet meteen ook dienst als meisjes- en jongensschool(gescheiden) .

Mooi gerenoveerde waterpomp met drinkbak.

Het is even zoeken naar de juiste weg, zo maken we kennis met dit mooie dorp.

We moeten even langs de D 1075 dat toch een vrij drukke verkeersweg is. Wij rijden de afrit naar Longefonds voorbij. Achteraf blijkt dit een vergissing. Nu dienen we nog verschillende kilometers langs deze drukke baan.

De Trièves is een bergachtige streek waar er veel aan landbouw wordt gedaan.

Hebben we de afslag naar Longefonds en Le Percy gemist deze spoorwegbrug imponeert ons het vergoelijkt een beetje de verkeersdrukte.

Uiteindelijk verlaten we de D1075 en fietsen naar Le Percy dat ons al van ver van op een heuvel toelacht.

Om de kerk en het dorpsplein te bereiken dient er efkens fel geklommen.

Op enkele details na voert deze omgeving ons terug naar lang vervlogen tijden.

Het is hier zeer rustig, de mairie doet nu dienst als woonhuis.

We genieten nog even en…

…fietsen verder naar…

Le Monestier-du-Percy.

Algauw ligt ook dit mooie dorpje achter ons.

Christo was here!!!

Het daalt en klimt de hele tijd door. Na een tijdje komt Saint-Maurice-en-Trièves te voorschijn vanachter een heuvel.

Opnieuw een aandoenlijk dorpje waar deze “fonderie de lingots d’or” (gieterij van edelmetalen) weliswaar buiten dienst nog steeds de aandacht trekt.

Er zijn hier nog een paar zaken die buiten gebruik zijn of een andere bestemming hebben gekregen.

Ook hier nemen we ruim de tijd…

…om van de pittoreske plekjes te genieten.

Nu gaat het verder naar Lalley.

Alwaar ons hetzelfde scenario wacht. Rustiek kerkje.

De obligate dorpsfontein.

En last but not least de “Mairie” hier in de streek steevast ook de dorpsschool meisjes en jongens strikt gescheiden(als we de opschriften mogen geloven).

Gelaten wacht deze zonnebloem op de onvermijdelijke oogst en een toekomstige carrière als margarine of mayonaise.

Het gehucht Chateau-bas is snel doorgefietst.

De zomerbedding van de L”Ebron.

Stilaan betrekt het en geraken de bergtoppen verborgen achter dreigende wolken.

“Alpana” door Jeff Saint-Pierre onderdeel van “7 filles et une mère” 7 sculpturen zijn geplaatst in 7 gemeentes over 2 departementen.

Eén van de weinige vlakke stukken in deze tocht.

Van korte duur echter, Treminis bereiken vraagt al wat klimwerk.

maar nu beginnen we aan het echte werk.

Alvorens we voorbij dit bord fietsen zweten we wat af.

Tja dat ons Veerle fier is valt te begrijpen. Ikzelf voel ook mijn colleken spannen.

Nu dalen we als speren naar beneden, we zijn niet alleen. Enkele parapenters komen aangevlogen, door de opkomende wind en dreigende wolken worden zij gedwongen te landen wegens te gevaarlijk.

In het gehuchtje “Les Marceaux”

…zien we deze bijenkasten staan. De imker is niet thuis maar zijn gebuur is zo vriendelijk ons een potje honing te verkopen uit zijn eigen voorraad.

Het blijft verder dalen en snel zijn we in Saint-Baudille-et-Pipet.

Het dorpje met de leukste naam. Het lijkt wel de titel van een franse stripreeks.

Na wat rondkijken en enkele foto’s gaat het verder weg van deze donkere dreiging.

In Mens wisselen we het landelijke even in…

…voor de charme van een provinciaal stadje.

Steegjes…

…die langs een mozaïek van geveltjes…

…naar een pittig pleintje of…

andere markthal leiden.

Na wat rondslenteren nemen we de tijd voor een terrasje in het Café-Restaurant des Arts.

Na de dreiging van de onweerswolken is het nu de tijdnood die ons verder drijft.

De optie om de tocht nog wat uit te breiden langs Lavars wordt dan ook voor een volgende keer opgeborgen.

Eerst gaat het snel naar beneden maar iets voorbij deze diepe kloof gaat het weer stevig omhoog.

Het schemert al als we opnieuw Clelles binnenrijden. Wat een tocht!!! Voor de wat meer geoefende fietser is het hier een paradijs. Zelden zo veel pittoreske dorpjes achter elkaar in één tocht gezien. Denk dat ik het toerismebureau van Gresse-en-Vercors mail. Zo moeten hier iets mee doen.

Tour du Plateau (Verlof Vercors september 2010)

Maandag 6 september 2010

Sinds zaterdag zijn we in de Vercors een prachtige streek in de Rhône-Alpes.

Om jullie een idee te geven hier het uitzicht vanuit onze gîte in Gresse-en-Vercors. Op de site van Isère-Tourisme vond ik de route “Tour du plateau du Vercors à vélo”.

Om half twaalf verlaten we het lieflijk stadje Autrans om onmiddellijk het hogerop te zoeken.

Eventjes door het dal…

Voor sommigen gaat het te hoog en mag er wat af.

Na een klim van zo’n 3,2km overwinnen we voor de eerste keer een Col.

Na 171 hoogtemeters nog zo fris als een hoentje.

Met sneltreinvaart gaat het nu naar beneden, naar Lans-en-Vercors. Mooi toerismekantoor in natuursteen.

We fietsen het toeristische stadje (veel restaurants en bars) door en maken ons klaar…

…naar St-Nizier-du-Moucherotte. Achter dit pittoresk Kerkje ligt buiten deze…

…villa in le Corbusier-stijl…

en een” table d’orientation” met een “vue panoramique”. Hier heb je bij goed weer zicht op Grenoble en op de Alpen met onder meer de Mont-Blanc. Voor deze twee laatsten is het iets te mistig maar Grenoble is goed te zien.

We genieten van het vergezicht en keren op onze fietstrappen terug naar Lans-en-Vercors.

We rijden een paar keer door Lans-en-Vercors alvorens we de”ancienne route de Lans” ontdekken.

Het zware klimwerk lijkt nu wel achter de rug.

Maar mede door een stevige bries blijft het toch wel zeer pittig.

Doe daar nog wat stof bij.

Maar in wat mooi kader mogen we hier rijden.

Het zal dit kalfje in zijn nauwe behuizing worst wezen. Wat voor een methodes zijn dit toch?

Bijbehorende boerderij… van disproporties gesproken!!!

Nee, dan hebben deze ezels het beter getroffen.

Deze beer fietsen we tegen het lijf in Villard-de-Lans.

La “Mairie” in de zeer typische stijl van de streek. Mooi stadje vrij toeristisch.

We verlaten Villard-de-Lans langs de verkeerde baan. Maar na enig zoekwerk en gepruts aan onzen Garmin zitten we weer op route.

De route de Méaudre is bochtig en soms rijden de auto’s vrij dicht langs ons, maar het uitzicht blijft prachtig.

Méaudre is zo’n pittoresk dorpje, waar men hierin de Vercors een patent lijkt op te hebben.

In het gehucht “les Dollys” dit tafereel in de tuin…

…van dit statig huis.

Inmiddels zit de wind in onzen rug en met een train à grande vitesse-vaart stormen we naar Autrans terug. Zo ronden we een prachtige, karaktervolle fietstocht af.

Deze tocht heeft ons veel inspanningen gekost, buiten de voldoening over de inspanningen hebben we vooral genoten van een prachtig landschap en pittoreske dorpjes. Dit is van het beste dat een fietser zich kan wensen.

Denderende Steden NINOVE

Dinsdag 31 augustus 2010

De zomer blijft in augustus, in tegenstelling met juli, tot de laatste dag  kwakkelen.  Eens op en dan weer verschillende dagen naar af.  Vandaag worden er nog maar eens opklaringen voorspeld. Onze fietshonger is zo groot dat we elke waterkans op fietsweer willen aangrijpen om op pad te gaan. Daarbij wacht er een vervolg op de Denderende steden-saga. Dus om half twee halen we onze fietsen in Ninove van ons A-ken.


Een paar weken geleden, tijdens het fietsen van Denderende Steden Aalst,namen we  al veel foto’s die je in dit verslag kan bekijken…

 

 

…fietsen we nu resoluut over de fiets- voetgangersbrug naar het beginpunt 91. Eens over de brug volgen we aan de overkant het jaagpad naar Okegem en knooppunt 86.

Wie waadt daar zo statig door de wei.

Blijkbaar zijn er nog die het voelen kriebelen.

In Okegem ter hoogte van knooppunt 86 verlaten we de denderoever en klimmen gestaag omhoog naar knooppunt 89.

 

 

Aldaar hebben we mooi zicht op Roosdaal met de Onze-Lieve-Vrouw-kerk.

Ook de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk te Ninove laat zich niet onbetuigd. Mits flink wat inzoomen tenminste.

Voor deze bunker dient er weer uitgezoomd wegens vlakbij.

Langs de grot van poelk klimt het flink verder…

Langs golvende velden en boomgaarden. Op deze foto al te zien het Neigembos nog hogerop. Inmiddels ligt knooppunt 89 al achter ons.

Na al dit klimmen is het aan de Woestijnkapel even genieten van één van de schaarse opklaringen.

We komen even op adem en nemen daarna de fiets om aan de afdaling te beginnen.

Maar dat is buiten de overbuur van de kapel gerekend. Deze verkoopt zelfgemaakt hoeveijs.  Ik bestel “een galette” met 3 ijsbolletjes. ‘T is jaren geleden dat ik op deze wijze aan een kreimke likte.

Nu gaat het fluks naar beneden knooppunt 93-waarts.

 

 

Op weg naar Lieferinge worden we opnieuw door het pittoreske…

 

 

…van deze landelijke streek bekoord.

 

We blijven even hangen bij de mooie Onze-Lieve-Vrouwkapel van Bevingen.

Het 4-uurtje aan het herkauwen I.

We steken de drukke Halsesteenweg over en ontmoeten deze lieve loebas. Nogmaals kruist een Mastino Napoletano ons pad.  Dit ras lijkt in te zijn.

Meer en meer laat de zon zich zien. Het maakt de kerk van Lieferinge alleen maar mooier.

Nu gaat de tocht richting punt 97.

Tijd voor een slok aan de drinkbus.

Het 4-uurtje aan het herkauwen II.

De binnenkoer van de kasteelhoeve ter hoogte

van de Vreckom.

Te Denderwindeke.

5 op een rij aan PK geen gebrek in Denderwindeke. Moet zo wat ter hoogte van knooppunt 97 zijn. Op naar 94.

Opnieuw dient er een drukke verkeersader overgestoken. Deze keer de Edingsesteenweg met op de achtergrond de Sint-Pieterskerk.

Beschermd kunstwerk I?

Nog even ploeteren tot de Krepelstaat. Direct geen klus voor smalle tubes.

Achter dit kapelletje verschijnt de molen ter zeven wegen.

Plots staan we oog in oog met dit vreemd heerschap en…

andere exoten. We voelen ons even in Afrika en andere savannes.

Poort naar Pollare. knooppunt 94. Het volgende is 95.

Eén van de mooiste momenten van deze tocht. De Sint-Kristoffelkerk die achter de heuveltop opduikt.

Aan knooppunt 95 steken we de Dender over via de ijzeren voetgangers- fietsersbrug. De zon heeft ondertussen verstek gegeven en een windjack is zeker geen luxe.

We hebben de Dender al vrolijker meegemaakt. Maar we laten het niet aan ons hart komen en trekken verder naar punt 44.

Hebben ze in Eichem iets nodig? Er wordt alleszins een tandje bijgestoken, hopelijk met succes!

Het pronkstuk van Appelterre-Eichem de wildermolen.

Beschermd kunstwerk II?

De Sint-Gertrudiskerk overheerst het centrum van Appelterre-Eichem.

Deze boer maakt van het betere weer gebruik om het hooi te draaien.

Wat is er hier aan de knikker?

Langzaam glijdt de tijd verder we haasten ons verder.

Langs het “Clippelshof” meer dan 200 jaar oude hoeve en meteen ook langs knooppunt 44.

Willen we knooppunt  90 in Outer bereiken dan moeten we voorbij de Sint-Amanduskerk in Aspelare.

Willen we knooppunt  90 in Outer bereiken dan moeten we voorbij de Sint-Amanduskerk in Nederhasselt.


Willen we knooppunt  90 in Outer bereiken dan moeten we tot aan de Sint-Amanduskerk in Outer.

Als dit nog wat duurt kunnen we deze tocht de Sint-Amandusroute dopen.

De tocht eindigt normaal aan de voetgangersbrug over de Dender maar wij houden het bekeken bij de brouwerij Slachmuylder waar wij ongeveer startten en ons A-ken op ons wacht. Deze tocht die zowat een doorslag van de Groene koepelroute is was toch weer een hele belevenis. Enkele pittige klimmen met mooie vergezichten tot gevolg maken deze tocht één van de betere. Toch enkele minpunten meermaals moet er een drukke verkeersweg overgestoken en er zitten ook enkele stukken onverhard zeg maar modderig bij. 8/10 als het de dagen vooraf geregend heeft 8,5/10 als het parcours er droog bij ligt.

Enkele interessante links:

Denderend Stedentochten:

Lus 1 Dendermonde : Startplaats Centrum Dendermonde – 45 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 2 Aalst :Startplaats Stadspark Aalst – 39 km –  vlak – bijna volledig verhard

Lus 3 Ninove : Startplaats Stadspark Ninove- 42 km –  vlak tot licht glooiend -verharde en onverharde stukken

Lus 4 Geraardsbergen: Startplaats Denderbrug in het centrum van Geraardsbergen – 46km – heuvelend -bijna volledig verhard

Toerisme Oost-Vlaanderen:

Voor het bestellen van de brochure en een schat aan toeristische informatie over onze provincie.

Wie voor het knooppuntennetwerk valt vindt bij Tour de Frans (de king of knooppunten) een fantastisch aanbod:

Tour de Frans

Iemand die de streek tussen Aalst en Dendermonde door en door kent is:

Dj!no

Sinds een tijdje volg ik de perikelen van de familie De Coninck op hun blog:

Fietsen met de Familie de Koning

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: