Op verplaatsing…de Ledebeekroute

Zaterdag 21 maart 2009. Begin lente 2009

Het droog en vrij zonnig weer blijft aanhouden.  Ook de temperaturen klimmen wat omhoog dus breien we tijdens dit vrije weekend een vervolg aan onze fietsavonturen. Op de site van Toerisme Oost-Vlaanderen zoek ik niet te veraf een route van zo’n dikke 40km. Een afstand die in het begin van het seizoen (nog korte dagen) ons het meest aangewezen lijkt. Met zijn 42 km en op een dik half uur rijden naar Lochristi voldoet de Ledebeekroute aan deze eisen.

Het is zo’n kwart voor drie als we de fietsen van ons A-ken halen en optuigen voor deze tocht. De zon is volop aanwezig, de wind waait minder en dat maakt het iets warmer.

Al gauw fietsen we door deze mooie dreef.

De dreef brengt ons langs de ingangspoort een groot landgoed.

Het parcours zigzagt verder door buitenwijken en langs dit mooi kapelletje waarrond het plein en rijbaan opnieuw worden aangelegd. We moeten noodgedwongen even van de fiets. Maar grijpen de gelegenheid aan om het kapelletje en plein te kieken. We fietsen wat later verder…

…langs nog braak liggende velden en even over en langs de spoorweg.

We laten de spoorweg links liggen en draaien af richting Beervelde. We kunnen er niet naast het Kasteelpark kijken.

We besluiten om er binnen te rijden en er, een in de bakkerszaak ernaast aangekochte, koeken op te peuzelen.

Nog snel een foto en weer op weg.

Een terugblik op de Sint Daniëlkerk, en voort naar Zeveneken.

Hier in de streek worden de knotwilgen ook geknot, maar men doet het toch wel zeer grondig.

Inmiddels is het ons duidelijk, er wordt hier serieus aan bloementeelt gedaan.

Nee niet een serreke of twee, vele grote serres en hele velden vol.

We naderen de E17 de autostrade naar de kust en alvorens we ervan wegdraaien fietsen we langs deze rustig voortkabbelende beek. Struiken en knotwilg zijn in de prijs inbegrepen.

Ook hier worden de beekjes met geelblonde rietkragen afgezoomd.

Wars van alle bouwkundige en esthetische regels.

Inmiddels hebben we de spoorweg opnieuw gekruist en naderen Zeveneken.

De Sint Elegiuskerk.

Het is weeral een tijdje geleden dat ik jullie wat pluimvee voorschotelde. Deze kip geëscorteerd door 2 fiere hanen met hun kleurig verendek wil ik jullie niet onthouden.

Ik kan deze kerktoren niet direct duiden, Rooselaar is volgens mijn kaartgegevens een grote kanshebber.

We fietsen niet ver van Lokeren en het Waasland is gekend als een streek vol met ballonvaarders.

Snel nog dit keuterboerderijtje gekiekt…

…alvorens het Puyenbroeck in te duiken.

Met indrukwekkende sportaccommodatie (een duur woord voor een duur complex).

Kunstwerken.

Bomen en riviertje.

De lage zon wekt de illusie dat deze rietkoppen lichtgevend zijn, speciaal!

Na het Puyenbroeck gaan we op weg naar Zaffelare. Eerst dacht ik met een afbeelding uit het Reinaard de vos-epos te maken. Maar bij mijn weten is er daar geen sprake van de ratte.

Eerst onder deze dubbele hoogspanningslijn.

Langs deze hongerige bonkige boerenpaarden.

Ook deze kudde schuift aan voor de avonddis.

De Sint-Petruskerk baadt in de rode avondgloed als we Zaffelare binnenfietsen.

Nu is het raak, dit schouwspel komt duidelijk uit de Reinaartsaga.

Ook Hifte kleurt rood, badend in de late zon.

Achter de horizon doemt het Gents havengebied op.


Hifte ligt op een boogscheut van Lochristi en vrij snel zijn we terug waar we startten. We zien de Sint-Niklaaskerk nu langs een andere kant dan bij het vertrek. Ook hier een beeld van Reinaart de vos.

Deze tocht zit erop.  Veerle en ik hebben gemengde gevoelens. De tocht start wat traag. Hiermee bedoel ik dat ze wat eentonig, misschien een beetje saai is, in het begin. Het Puyenbroeck maakt veel goed. Ook kan ik mij voorstellen dat, wat verder op het jaar, de bloementeelt meer kleur aan deze fietstocht geeft. Verder is ze goed berijdbaar, quasi vlak en met zijn 42 km haast door iedereen te fietsen.  7 op 10 lijkt mij een billijk verdikt.

Enkele interessante links:

de leuke fietser

Dj!no

fietsroute.org

Voor kaart en gps-track:

vlaanderen-fietsland

Terug naar de Volckaerthoeve.

Dinsdag 17 maart 2009.

Na gisteren de Zwinroute gereden te hebben, zijn de batterijen nog niet leeg. Omstreeks 14u vertrekken we om bij ons om in de streek een fietstocht te maken. Na wat twijfelen besluiten we nog eens naar de Volckaerthoeve te fietsen. Het lekkere zelfgemaakte ijs helpt ons deze bestemming te kiezen.

Onze eerste halte ligt nog op geen 5 minuten fietsen van bij ons thuis.

Deze mooie kapel hebben we al zoveel voorbijgefietst- en gelopen, deze keer passeert zij de sluiter.

Een vluchtige blik naar binnen en voort zijn wij.

We dalen af naar de Dender

Over de nieuwe fietsbrug gaat het naar Denderleeuw.

De Sint-Amanduskerk.

Idem maar van een andere kant. Wat verder keren we terug naar de oevers van de Dender. We peddelen flink voort tot en voorbij Ninove. Over Outer gaat het naar Nederhasselt. In de Paellepelstraat grazen volgende edele viervoeters.

Blond

Zwart en bruin.

Ook hier komt de activiteit op het land stilaan maar zeker weer op gang.

De Paellepelstraat klimt flink omhoog en brengt ons bij deze mooie kapel.

Eens binnen blijkt het een bijhuis van  de Basiliek van Lourdes te zijn. Bespaart de lui uit de streek  hier een reis van meer dan duizend kilometers.

Nog een lammetje, op dit moment van het jaar vrolijken ze de vele weiden onderweg op. Wat later op het jaar ons bord.

Ook in de streek rond Aaigem hoef  je de nachttrein naar Zuid-Frankrijk niet te nemen om deel te hebben aan de Maria van Lourdes verering. Hoe zou dat zitten met de kaarskesprocessie?

Het zwaard van Ardoewaan of heb ik last van verschijningen?

Inmiddels zijn we de Volckaerthoeve al voorbij. Het was daar gesloten, het ijsje waar ik zo zin in had mag ik op mijn buik schrijven (plaats genoeg). Wie weet is het geen straf voor de blasfemie van daarjuist.  In Mere peddelen we langs de Kruiskoutermolen.

Wat verder onder een afdakje wat wisselstukken. Je weet maar nooit.

Nu naderen we snel Haaltert en stoppen even om de Sint-Jozefskapel vast te leggen. Mooi gelegen in een aardig perkje, hoop dat ze die container snel weghalen. Lantaarnpaal weghalen is zeker te veel gevraagd?

Deze fietstocht is ver ten einde, nog even deze wollige knapen vereeuwigen en na enkele fikse trappen zijn we weer thuis. Moe maar toch blij van de gemaakte fietstocht. Al was de Volckaerthoeve gesloten de streek tussen Aalst (Erembodegem), Ninove, Erpe-Mere en Haaltert leent zich toch steeds weer voor mooie en pittige fietsuitstapjes.

Op verplaatsing… de Zwinroute

Maandag 16 maart 2009

De winter is al ver gevorderd en de eerste mooie dagen komen er aan. En dan gaat het kriebelen, dan willen we naar zee! Bijna elk jaar resulteert dit in een kille bibbertocht langs de kust, door de duinen en polders. Ik werkte zondag en heb vandaag vrij Veerle neemt ook een snipperdag en zodoende rijden we met onze fietsen op het dak naar Cadzand. Benieuwt of we ons gaan kunnen warm houden.

We hebben alleszins op geen trui min of meer gekeken. We zijn dan ook eventjes bezig eer we met fietsen starten. Cadzand-dorp ligt niet echt op de route maar ik kies voor het vredige stadje om ons A-ken achter te laten.

Het verlengt onze route met zo’n 4-tal kilometer maar heeft ook de ontmoeting met deze kubistische graseter in petto.

Alvorens naar Cadzand-bad te peddelen nog even langs molen “Nooit gedacht“.

Langs Ringdijk-noord gaat het door de poldervelden resoluut naar de kust en de zwinroute.

De route brengt ons op de duinen en biedt een mooi zicht op de Noordzee.

Nog even terugblikken op het nevelige binnenland, meer bepaald Cadzand.

Met de nabijheid van Terneuzen is er wel altijd een schip dat voorbijglijd aan de horizon.

Het helmgras is tijdens de voorbije winter serieus verbleekt wat een speciaal beeld oplevert.

Het duinpad zwenkt, de kustlijn volgend, uit naar links…

…en brengt ons voor bij deze kudde schapen.

We verlaten de duinen en draaien landinwaarts. Even voor Nieuwvliet de Nieuwvlietse molen.

Zicht op Sint-Bavodijk.

Wat later fietsen we door Nieuwvliet, waar we vanuit de dorpsstraat zicht hebben op dit pittoresk kerkje.

In diezelfde dorpsstraat kan je nog echte houten blokken kopen.

Van de molen Luteyn is slechts de romp overgebleven, maar door een paar GSM-antennes maakt hij zich tijdens zijn oude dag toch nog nuttig.

Na Nieuwvliet duiken we opnieuw de polders in, de velden zijn hier meestal omzoomd met knotwilgen en ook het riet tiert hier welig.

De opengescheurde knotwilgen hebben soms verbijsterende vormen.

Dat scheuren loopt soms faliekant af.

Aan de horizon doemt Zuidzande op, ook dit dorpje heeft zijn windmolen.

Dit eigenaardig kunstwerk op het dorpsplein van Zuidzande is opgericht ter nagedachtenis van de slachtoffers van de beschieting van oktober 1944.

Restaurant “de Kerk” tiens?

Nogmaals de Zuidzandse molen van een andere kant en veel dichterbij.

Tijd voor wat boerderijen:

Van kleine fermette…

…over grotere boerderij…

…naar heus landbouwbedrijf.

bis!!

Nu eventjes iets anders, deze rustbankjes (stoeltjes?) vind je op deze tocht alom.

Zo dicht bij de kust wordt het waterpeil flink in het oog gehouden. Deze peilstok zal, gezien de opwarming van onze aardbol, in de toekomst zijn nut kunnen bewijzen.

Op de velden is er al veel activiteit, vooral besproeien.

Het parcours in deze fietstocht is zo plat als een biljartlaken. Als er al eens een terp verschijnt, tja…dan dient die gefotografeerd.

Nog even langs kanaaltjes en beekjes alvorens we…

Sluis aandoen. Maar daar zijn al de eeuwenoude stadswallen. Sluis is een leuk, pittoresk stadje. Zie maar de volgende foto’s.

Belfort torent achter de dijk.

Ook Sluis heeft zijn windmolen.

De Zwinroute voert ons langs de omwalling…

…met zijn stadspoorten.

Stevige verdediging maar…

…toch schilderachtig.

Sluis gezien vanaf de Damse vaart.

Dit woest uitziend gallowayrund is deel van een kleine kudde die op de wallen staan te grazen.

Hoog op een boom en moeilijk te zien, deze ooievaar op zijn nest.

Fier boven de daken uit.

Via deze houten brug steken we de Damse vaart over en…

…rijden verder langs het jaagpad.

Niet zo goed te zien, maar ontwaar ik hier een vorm van apartheid??

Sint Anna ter Muiden, zoals wij al tijdens de riante polderroute mochten ervaren is een klein maar zeer mooi stadje. Bij het binnenrijden langs de rondweg zet deze enorme schuur meteen de toon.

De kerk gaat op hetzelfde elan door.

Het centrum maakt ons meteen verliefd.

En of dit alles nog niet genoeg is, staat er op het dorpsplein deze mooie waterpomp.

We verlaten Sint Anna ter Muiden en flirten wat verder met de Belgische grens.

Zo’n 60 jaar geleden werdt er minder geflirt aan onze landsgrenzen. Her en der vind je deze bunkers terug in het duinen- of polderlandschap. Dit exemplaar bevindt zich wat voor we Retranchement binnenrijden.

Dit ruw geploegd veld wacht geduldig op de eg en het zaaigoed.

Leuk zo’n tuintje dat uitmond in een kanaaltje. (Retranchement, dorpsstraat)

Deze fiere stoeterij fietsen we voorbij als we naar het kanaal, dat ons naar Cadzand moet brengen,rijden.

Op de rechteroever, fietsend richting Cadzand, strijkt deze grote groep wilde ganzen neer voor de nacht.

Aan het eind van het kanaal duikt Cadzand-bad op. Het is er zeer rustig.

We wippen snel het trotse Noordzeehotel binnen om er ons tegoed te doen aan een lekkere warme appelbol met een tas verse koffie.

Zicht op de duinenrug achter het Noordzeehotel.

De zon duikt weg achter de kim, signaal voor ons om ons naar Cadzand (dorp) te reppen. Waar we deze tocht beëindigen. We hebben opnieuw een mooie fietsdag beleefd. De Zwinroute is een vlot berijdbare tocht met veel variatie. Ook in dit vroege jaar is de kustlijn zeer aantrekkelijk. Het fietsen door de polders wordt vlot afgewisseld met aantrekkelijke dorps- en stadszichten en gaat zodoende geen moment vervelen.  Ik durf de zwinroute zeker aanraden en voor wie in de streek op verlof gaat is het een leuk alternatief voor het verplichte zonnebaden. Zeker doen!! Tot slot resulteert dit alles in een 8,5 op 10.

Enkele interessante links:

De leuke fietser

Routeyou.com

Op verplaatsing…De Woestijneroute.

Zondag 1 maart 2009.

Al gans de week voorspelt men een mooi weekend. Waar eerst zaterdag als de beste dag getipt wordt, lijkt het steeds meer dat  zondag ons gaat verwennen.  Veerle voelt veel om naar de kust te rijden en daar een een mooie tocht te fietsen. Maar als s’morgens er regen aan de kust voorspelt wordt kiezen we voor wat meer landinwaarts aan onze trekken te komen. De woestijnroute met zijn vlakke 45 km lijkt ons een mooie voorjaarstocht.

Achter de Sint-Corneliuskerk in Aalter stallen we ons A-ken op een ruime parking. We rijden langs de kerk naar…

… het dorpsplein om er de woestijneroute aan te vatten. Laverend langs wat saaie woonwijken haasten we ons Aalter uit.  Na het kruisen van spoorwegen en grote verkeerswegen rijden we het veld in.

Aan de Nobelstede deze grillige treurwilg.

Aan de overkant dit vrolijk stel, waar moeten zij zo vlug heen?

Dat wordt een zondagse uitstap.

Wat later is het erf verlaten.

Terugblik op huis van plaisance.

Dat de lente nu niet ver meer af is, getuigd dit schattig lammetje.

In een tuin langs de Kattenberg dit modern kunstwerk gebaseerd op…

…dit leuk stel?

Nog eens een spoorweg voorbij, nu bovengronds.En daarna dit onverhard pad op.

De kust is niet ver weg, maar toch…

De rand van het Blekkersbos in Sint-Maria-Aalter.

Met in de tegenoverliggende velden de knotwilgen.

Van wat dichterbij.

De oude vaart, die zoals haast alle beekjes hier in de buurt bruin oogt. Vandaar zijn we op een wip langs het kanaal Gent-Brugge

Deze bank langs het kanaal is een uitstekende gelegenheid om een snelle hap binnen te spelen.

Ook voor ons vervoer mag de riem er even af. We verlaten het kanaal en wenden de steven richting Knesselare.

Het gaat nu langs landerijen en andere velden, boerderijen en zeker niet te vergeten runderen.

De boerderijen hebben hier iets specifiek. In een groot lang gebouw zijn de stallen en garages voor tractors enz… Het woonhuis ligt er iet wat vanaf. Poorten en luiken zijn steevast helrood.

Tweespalt met eenvoudig kapelletje tussen een paar opgeschoten knotwilgen.

Aan den einder torent opeens de statige Sint-Willibrorduskerk van Knesselare.

Mooi herenhuis (pastorie?) juist achter de kerk.

En dan de Pietendriesmolen mooie molen, schitterende naam!!!

Deze tweeling duiventil heeft waarschijnlijk geen naam maar oogt toch schattig. Onder wat motregen peddelen we verder.

De hoge bedrijfsgebouwen (silo’s of molens ?) kondigen opnieuw het kanaal Gent-Brugge aan.

Riet dat de winter doorstaan heeft oogt dus zo.

Als we opnieuw het kanaal achter ons laten en weer veldinwaarts fietsen ontmoeten we opnieuw lammetjes. Zwart deze keer en in gezelschap van moeder.

Paarden worden op dit moment nog steeds bijgevoederd.

Ursel is een klein dorpje en dan ook snel doorgefietst. Sint-Medarduskerk

Mooie, vrij grote kapel met dit druilerige weer heeft het iets mystiek.

En deze kar iets griezelig.

En deze bomen…

Ook niet direct de gezelligste woonst.

.Een vooroorlogse trampoline. Tja..tussen Ursel en Bellem kan je de wenkbrauwen serieus fronsen.

Deze voor de streek klassieke boerderij brengt onze wenkbrauwen weer tot rust.

Nog eens over het kanaal Gent-Brugge, als rode draad kan dat wel tellen.

Nu we het toch over rode draad hebben, iets voor Bellem passeren we de voor de streek  specifieke hoeve met schapen en lammeren.

Gelukkig zorgt deze duiventoren in Bellem voor wat afwisseling.

De Onze-Lieve-Vrouwkerk

Oude dorpspomp van Bellem.

Kapel naast de kerk.

Opnieuw moeten we onder de spoorweg, (rode draad?) om haast( onmiddellijk de Markettebossen in te duiken. Opnieuw wat mystiek (de graal?).

Dan de Kranepoel. Een prachtige vijver ingebed in mooie bossen.

Alles is al klaar voor de komende paddentrek.

Sierlijk zo’n zwaan.

Eerste bloemen na een kille winter?

De tocht is bijna ten einde, Door het mooie maar o zo sjieke Loveld met zijn indrukwekkende dreven en…

en overdreven villa’s en landhuizen. Het doet me aan Sint-Martens-Latem denken. Twee pedaaltrappen verder zijn we terug bij ons A-ken. Veerle en ik zijn tevreden, deze tocht heeft afwisseling en nogal wat bezienswaardigheden. De Kranepoel is een mooie afsluiter. De bewegwijzering is dik in orde, de banen (ook de enkele stukken onverhard) zijn goed bereidbaar. Vrijwel vlak en met zijn 45km door zowat iedereen te fietsen. Kortom een dikke 8 is hier zeker op zijn plaats. Neem in Aalter eens de afslag en fiets de Woestijneroute je zal je het niet beklagen.

Enkele interessante links:

Dj!no

De leuke fietser

Voor kaart en gps-track:

Vlaanderen-fietsland

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: