Op verplaatsing… de Sentse krekenroute

Zaterdag 27 september 2008

Er wordt dit weekend 27-28 september ’08 droog en zonnig weer voorspeld. De Sentsekrekenroute zou vernieuwd zijn. Aan de oude tocht hebben wij goede herinneringen, meer hebben wij dan ook niet nodig om richting Sint-Laureins te trekken.

Iets na 14u parkeren we ons A-ken juist buiten Sint-Laureins. We zijn niet de enigen die vandaag er al fietsen op uit trekken.

Het volgend driespan laat vermoeden dat er ook groepsuitstapjes gepland zijn.

Na het filmen van dit tafereel starten we de tocht langs het Leopoldskanaal, niet lang echter, algauw slagen we linksaf de velden in.  Richting eerste kreek, de Vrouwkeshoekkreek.

Deze kreek is slechts een begin. Wat verder ligt al de Blokkreek.

Deze kreken zijn zo mooi en schilderachtig dat we deze kat haast voorbijrijden zonder ze op te merken.

Ingeblikt…

Bijna ongemerkt (zoals de kat hierboven) gaat de Blokkreek over in de Hollandersgatkreek.

Het heeft hier iets paradijselijks.

De voedstermoeder van dit alles?

We peddelen verder langs de Hontseindestraat naar Sint-Margriete. Wordt er nog volop geoogst, vooral aardappelen en bieten, hier en daar wordt er al geploegd.

Ook in deze streek vind je grote boerderijen.

Dit is nog eens een net (nieuwbouw)kapelletje.

In Sint-Margriete kieken we deze bange haas. Cuwaerd. Op geregelde tijdstippen krijgen we, tijdens deze tocht, figuren uit het Reinaert de Vos epos voorgeschoteld.

Buiten Sint-Margriete zijn de boeren volop aan het werk.De geoogste aardappelen (patat in het Vlaams) worden van modder ontdaan. Zij gaan richting stal, modderkluiten keren terug naar het veld.

Aan de andere kant imponeert de Sint-Margarethakerk boven de velden.

Als we het gehucht Waterland-Oudeman naderen ziet een boer ons foto’s maken en nodigt ons fier uit zijn voedersilo’s te bewonderen, versta te fotograferen.

Charlotte Arons is de kunstenares die dit alles gepenseeld heeft.

Waterland-Oudeman is een klein maar pittig gehucht.

De Sint-Niklaaskerk.

Als we het volgend boerderijtje willen vastleggen roept de eigenaar ons binnen.

Het boerderijtje is een vakantie verblijf ” ’t Appelken” dat zich inschrijft in het plattelandstoerisme. Een mooie locatie om op verlof te komen. (en om foto’s te nemen)

Deze zwam wordt binnenkort verwijdert, hij zuigt de boom leeg.

Deze typische schuur maakt ook deel uit van ’t appelken.

De eigenaar Luc Maeyens erfde deze mooie boerderij van zijn ouders en wou er iets zinvol mee doen. Als je het mij vraagt is ie er goed in geslaagd.

De route verlaat dit mooi polderdorpje en stevent nu richting Nederland. We flirten even met de grens en zetten dan koers naar Watervliet, eerst even gestopt aan het Moes(ch)tuintje. Al een paar keer mochten we hier onze benen onder tafel schuiven om tegen een schappelijke prijs lekker te eten. Daarna wandelden we steevast door de mooie tuin met de vele lieve dieren. Vandaag zijn we te laat en is deze tuin al gesloten. Spijtig.

Dan maar terug op weg. Op de Oudemansdijk bij het naderen van Watervliet staan deze 2 huisjes zij aan zij.

Het moet nu eventjes van mijn lever. We mogen in Vlaanderen fier zijn op onze vele fietsroutes en knooppuntnetwerken. Vooral door de provincies wordt er hier bewonderenswaardig werk geleverd. Maar diezelfde provincies blijven als opdrachtgever voor wegenwerken dan weer schromelijk in gebreke. Wegwijzers geraken in de berm en de fietser het spoor bijster. Veerle doet een oproep om hier wat aan te doen want haar echtgenoot (ondertekende) is dan gedurende een half uur niet te pruimen (beeld zonder klank).  Deze foto is een goed voorbeeld “kruising van de Oudemansdijk met de Molenstraat.

Gelukkig rijden we weinig of niet verloren en in Watervliet is er al weer wat klank te horen.

De Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk ook Kathedraal van het noorden genoemd.

Via de Calustraat verlaten we Watervliet en diezelfde straat brengt ons langs de Roste Muis waar het zo druk is dat we afzien van een stop. Laat deze pint aan mij voorbij gaan…. (mis ik weer wat klank?) Begin Sint-Janspolderdijk steekt het Reinaert de Vos epos opnieuw zijn kop op.

Aan het eind van diezelfde Sint-Janspolderdijk kijken we tegen deze mooie grote boerderij aan.

We draaien de Hogestraat op om Sint-Jan-in-Eremo te komen.

Sint-Jan-Baptiskerk

Cantheclaer (Reinaert de Vos…)

Nog eens vanuit een andere hoek.

Door het volgen van de Sint-Jansstraat naderen we de  Oostpolderkreek.

Hoe dichter hoe mooier

We kruisen opnieuw het Leopoldskanaal dat zich stilaan in nevelen hult.

Deze nevels duiden ook op het late uur (tegen de zessen), we leggen er dan ook wat de pees op. Alleen een schuur kan ons stoppen.

En deze late zon door de bomen.

En deze ommegang.

Bis.

Als we dan toch bezig zijn, een detailken

Ook deze “Kleemkappel” doet ons in de remmen knijpen.

Zo stormen we Kaprijke binnen. Hier niet stoppen zou zonde zijn.

Waar in de vroegere route nu naar Eeklo gefietst werd, wat niet meteen het mooiste deel van de tocht was, keren we nu terug naar Sint-Laureins. We schakelen opnieuw in overdrive, de polders flitsen ons voorbij. Het donker boezemt ons wat schrik in. We stoppen slechts voor dit avondmaal.

Niemand mist een badkuip?

In Sint-Laureins is het kermis, we fietsen verder en juist voor het einde genieten we van deze zonsondergang.

Een mooie afsluiter van een prachtige route. 8.5/10 stip deze route maar aan, het is een must.

Enkele interessante links:

De leuke fietser

Tour de Frans

Voor kaart en gps-track:

vlaanderen-fietsland

~ door stefsontheroad op 15/10/2008.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers op de volgende wijze: