Op verplaatsing…Ter Rijstroute

Maandag, 15 september 2008

Geen été indien, maar het is droog en dan kriebelt het. Het is van ons verlof in Frankrijk geleden dat we nog eens een pittige fietstocht maakten. Tijdens het zoeken viel mijn oog op de Ter Rijstroute rond Heikruis. Deze streek geprangd tussen Halle, Ninove en Edingen ken ik goed daar wij er steeds door reden als wij familie in Galmaarden en Vollezele bezochten. Het traject Halle – Vollezele fietste ik als tiener meerdere keren heen en terug.

De zon verdwijnt achter grijze, soms donkere wolken als wij via de Edingse steenweg naar het Pajottenland rijden. Even voor Herne slagen we af richting Heikruis,  iets te vroeg echter. Na wat zoeken vinden we de parking van het kasteel Ter Rijst. Vanaf de parking gaat het via een mooie dreef naar het kasteel Ter Rijst zelf.

Is het een mooi kasteel, nu wat verder pronkt er een grote herehoeve in het veld.

Of ze iets met elkaar te maken hebben weet ik niet maar als vertrek kan het tellen. Is de zon weg de goesting om deze streek te verkennen is er zeker.

De Onze Lieve Vrouwkapel van Terlinden in de gelijknamige straat dien je onder het het bladerdek van enkele fikse lindebomen te zoeken.

De route vermijdt het centrum van Heikruis, we fietsen langs de rand voorbij…

Kapelletjes (verplichte kost tijdens onze tochten)

Een schalkse huisbel

Een met betonplaten omzoomd moestuintje
(den lochting moakt vele goe)

We verlaten het bebouwde om de velden in te fietsen, dit kapelletje in al zijn eenvoud is een getuige van decennia simpel geloven door de bewoners van deze streek. Van vesper naar ’t lof en dit vele novenen lang.

Nu in de velden peddelen we het landelijk leven in. Deze paarden, zich tegoed doend aan vers hooi, zijn de eerste aanzet.

Eerst even deze dissonant een huis, schuur en kapelletje, wat aan hun lot overgelaten, voorbij peddelen.

Maar daarna is het 100% boerenpsalm.

De ploegschaar klaar voor als de maïs geoogst is.

Twee ezels stoten zich niet…

Onder het oog van…

Worden we soms wat te liederlijk dan brengen dit rubber autoschoeisel ons terug naar 2008. Is het niet fijn je tijdens je oude dag nog nuttig kunnen maken?

Stevig kerels, de prinsen van deze weide.

Veel klein schuurkes gaat ge hier niet vinden.

Wat verder dan deze schuur staan koeien klaar om de straat over te steken.

Als we achterom kijken zien we nog steeds de toren van de Onze-Lieve-Vrouw van altijddurende bijstandskerk. What’s in a name.

Heb ik de laatste fietsverslagen nogal wat met kapelletjes rondgestrooid, dan tracht ik me nu wat in te houden en me te beperken tot de wat uitzonderlijke exemplaren. (vrolijke?)

We naderen Bogaarden en nu wordt het wel pittig. Maar de klim wordt toch wel beloont. Om te beginnen met deze kerk.

Een plaatselijke dorpeling lapt de ramen wat op.

Een stil hoekje op het dorpsplein.

Zou dit kapelletje gesponsord worden?

De muren van het  groot boerenhof “de Kerkuil” zijn beschilderd met prettige taferelen.

De eigenaar, de glazenlapper van daarstraks, ziet ons bezig en vraagt of hij een foto van ons moet maken. Leuk idee!

Na dit oponthoud kiezen we via de Molenstraat opnieuw richting de velden naar Bellingen.

In deze velden is het een drukte vanjewelste. Ondanks de bewolking geven de voorspellingen uitzicht op een ganse week droog weer. Er wordt volop hooi gekeerd.

Het gaat steeds op en af. Na de zoveelste klim kieken we dit boerderijtje. Het is nog in leem gemaakt.

En dit overwoekerd schuurtje.

Een korte tijd fietsen we langs de Heikruissesteenweg waar we deze brandweerkar opmerken.

Hier flirt de route eventjes met de taalgrens en korte tijd zijn we in Waals-Brabant meerbepaald in Tubize, het volgend gesprek is dan ook in het Frans(wat de plaatselijke bewoner betreft toch).

Een foto genomen in de Nerebosstraat (nee geen fantastisch geheugen maar wel geotagging!!) toont aan dat er hier serieus dient geklommen.

We bereiken Bellingen, opnieuw laveert de route langs het centrum. Zodoende passeren we het ontmoetingscentrum Ter Loo waar de tentoonstelling “kunst in het dorp” plaats vindt.

“de stoelendans”

Opnieuw klimmen geblazen, op naar een mooi zicht op de dorpskom en Onze-Lieve-Vrouwkerk van Bellingen

Aan de andere kant is er een dorpskom moet, denk ik, Beert zijn

Weer een prachtige hoeve juist buiten de dorpskom.

De herfst brengt ons verse vruchten zo ook hier.

Blozende appel.

Alles staat dan ook om aan de jaarlijkse pluk te beginnen.

We vervolgen onze rit en aan het einde van de Trapstraat staat deze voorloper van onze Garmin.

Achter de wegwijzer zie je de bewolking, de zon doet enkele zwakke pogingen om er door te priemen.

Het is in de Plutsingenstraat dat we deze koterij voorbijfietsen, wat isolatie betreft vatbaar voor enkele verbeteringen.

Ook deze nis, met achter glas, een verwonde heilige.

In Herfelingen wordt het opnieuw bevestigd, het kan hier serieus klimmen of gelukkig dalen.

Op weg naar de Langestraat door de velden waar we de onthoofde kerk kunnen bewonderen. In deze streek heeft Buizingen, deelgemeente van Halle, ook zo’n kerktoren.

Hadden we daarstraks de prinsen dan fietsen we nu onder het oog van de King himself.

Ondertussen is het weer al etenstijd, zo ook in Hof Terhagen aan de Hondsbergstraat.

Part two

Nog altijd in de Hondsbergstraat, elk boerenhof heeft zijn kat(ten).

Van hieruit is er mooi uitzicht op de Kesterberg met al het militair radarmaterieel (den ijzeren man).

Juist voor het kruisen van de Langestraat merken we een cavia in de zijberm.

In de verste verte is er geen huis te bespeuren vanwaar deze olijke knager zou kunnen komen. Dit dier alleen in de velden lijkt een makkelijke prooi voor verschillende belagers. Ik maak mijn fietstas leeg en Veerle maakt met wat karton een knus nestje en driezaam vervolgen we onze weg. “Pedalleke” is nu onze mascotte.

We maken een korte oversteek van de Langebaan en zien er deze kleine fermette.

Klein, toch als daarna deze boerderij opduikt.

De route kruist snel opnieuw de Langestraat en voert ons langs deze mooie bomenrij,

weer een boerderijtje, gekiekt voor de kleurrijke klimop.

Elk boerenerf, dat zichzelf wat respecteert, heeft zijn waakhond. Dit exemplaar gelukkiglijk aan de andere kant van het gesloten hek.

Onze tocht is inmiddels al flink Herne genaderd. Eerst langs deze prachtige gerenoveerde hoeve. Het is een mooi gebouw geworden, wel minder hoeve bijna villa.

We rijden Herne binnen, niet echt door het centrum. Juist voor de markt slagen we linksaf de Grotestraat in. Maar we hebben toch de Sint-Petrus-en-Pauluskerk in het vizier gekregen.

Het wordt misschien wat afgezaagd maar snel vertoeven we weer in de velden met schuren…

…lagergelegen boerderijen.

en boven de maïsvelden de tweezame ballonvaarder.

Als we de steenweg Asse-Edingen opdraaien weten we dat we het einde naderen. Voorbij dit kasteeltje…

…draaien we weer de Kasteelstraat in

en de parking op waar ons A-ken trouw op ons wacht.

Wat een mooie tocht in een prachtige streek. Rij deze tocht. Geniet van het landelijke, de imposante boerderijen en hun dieren. Het golvend landschap zorgt niet alleen voor stevig klimwerk maar ook voor boeiende vergezichten. ’t Is simpel elke, ietwat geöefende fietser moet deze tocht eens rijden. Van ons krijgt ze een 9 op 10.

Als afsluiter een compilatieken van beelden over enkele (van de vele) paarden die we op deze tocht voorbij reden.

Enkele interessante links:

De leuke fietser

Dj!no

Voor kaart en gps-track:

vlaanderen-fietsland

Op verplaatsing…de Grimbeertroute (de legende van Reinaert de vos)

Woensdag 10 september 2008

Is het weer wisselvallig, echt klagen mogen we niet. Telkens ik vrij heb klaart het s’namiddags uit en zodoende kunnen wij erop uit. Vandaag willen we een 2de fietstocht van het Reinaert de vos epos rijden. Het is even wikken en wegen, uiteindelijk wordt het de Grimbeertroute. Met zijn 43 km en startend vanuit Lokeren is dat voor ons goed te doen.

Na ’t eten start de gebruikelijke procedure op. Fietskledij uit de kelder halen, fototoestellen checken, drinkbussen vullen enz… Om 13u30 parkeren we ons A-ken naast het sportcomplex op een steenworp van het centrum.

Eventjes door het centrum flaneren, Lokeren heeft iets provinciaals en er zijn veel mooie gebouwen.

Daarna brengt de Durmedijk…

…ons naar het verloren bos.

Het verloren bos is een mooi domein, er loopt op deze woensdagnamiddag nogal wat jeugd in rond.

We stoppen even bij het mooi kasteel

We verlaten het park en rijden langs het Bospark

…richting de wijk Ruiter

Dit ruiterbeeld “Swarten Ruiter” (afrikaans of streektaal?) van Koenraad Rossaert visualiseert de wijknaam. Mooi beeld.

De weg loopt nu langzaam omhoog. De oudeheerweg kruist de E17. Diezelfde weg moet ineens zijn verhard wegdek missen. Hebben de bewoners hier misschien hun belastingen niet betaald? Tja als ik de stulpjes hier zo bekijk..

We bereiken het gehucht Heide waar er volop kans is om iets te eten of te drinken.

Onze aandacht gaat vooral naar het toch wel heel mooi Heidekapelletje.

En natuurlijk het er naast gelegen monument, dat een passage uit het Reinaert de vos verhaal weergeeft. De verschijning van Reintje voor het tribunaal.

Wat verder is er ook voor overnachting gezorgd.

Het gaat nu door duurdere villawijken bijna overal is de weg geasfalteerd, wat het belasting betalen betreft lijkt het hier wel OK. Eventjes langs de drukke Belselestraat en ineens moeten we door een opening in de haag over dit dijkje.

Het brengt ons over de kasteelvijver van het Ortegat-Vermeulen-kasteel.

Inmiddels zijn we in het centrum van Waasmunster waar we deze 4 beelden vastleggen.

We verlaten Waasmunster maar lassen een ravitailleringstop in en dat in het mooie landgoed rondom het Kasteel Blauwendael.

Veerle neemt de tijd om dit mooi beeld te fotograferen.

Na deze stop zijn de reserves aangevuld, het is dan ook met fikse pedaaltrappen dat we deze tocht voortzetten. We naderen opnieuw de E17 maar tot onze verbazing rijden we er niet onder maar naast deze drukke autoweg. Dit duurt eventjes en bouwt een vreemde dualiteit in deze route. Links kijken we over een mooi rustig landelijk gebied ,maar durven we rechts wat naar boven kijken zien we een stroom aan vracht- en personenwagens voorbij razen. Maar deze situatie blijkt slechts een kleine beproeving alvorens het kroonjuweel van deze route zich aandient. Molsbroek een vrij groot natuurreservaat, wat geprangd tussen de E17 woonwijken en industrieterreinen. Desondanks is het een festijn hier te kunnen fietsen.

Het riet buigt half september door onder de last van de rijpe zaadslierten, op de achtergrond de oevers van en de Ham zelf.

Ook de verschillend distels zijn klaar om zichzelf vele malen te vermenigvuldigen.

Het Molsbroek is een moerassig gebied met verschillende meersen, altijd goed voor een paar foto’s.

Vele (verschillende soorten) vogels hebben hier hun stek, wie er de tijd voor heeft kan ze spotten en mits een stevige telelens zijn er prachtige foto’s te maken.

Onthaalcentrum van het reservaat.

Deze waterpompen moeten het waterniveau regelen.

Na het Molsbroek zijn we terug in de buitenwijken van Lokeren beland. Eventjes de drukke invalswegen (volle avondspits) oversteken. Het is een hele klus en in het bos van verkeersborden niet evident onze zeshoekige aanwijzers terug te vinden. Maar deze keer bewijst Garmin zijn nut en op enkele honderd meters na houdt hij ons goed op koers. Niet geklaagd, snel zijn we terug in landelijker gebied waar we rustig onze weg voortzetten.

In de Everslaarstraat staat deze stille getuige van voorbije oogstperiode…

…onder het goedkeurende oog van

Jullie hebben het inmiddels begrepen we zitten volop in het hoofdstuk “de boer hij ploegde voort”.

Getuige deze schuren en stallen, mooi opgefleurd trouwens.

natuurlijk ook de nodige kapelletjes.

Rond deze tijd zijn zowat alle graansoorten geoogst, alleen de mais heerst nog over de velden. Hier en daar wordt er al geploegd.

De schuren raken stilaan gevuld met hooi en stro.

Ook het vee, waarvan het nageslacht al mee aanschuift aan de voederbak, genieten van een zacht maar wisselvallig najaar.

Onze omzwervingen langs landerijen, boerderijen…

leiden naar de wijk Oudenbos. Daar stuiten we op de Sint Pauluskerk.

Deze kerk troont te midden van een wat eigenaardige woonwijk. Er staan identieke dubbelwoningen met gevels die het Normandisch stukwerk imiteren. Dit heeft iets heel speciaal, spijtig genoeg hebben we er geen foto’s van genomen. Dit wordt wachten tot we de volgende keer de Grimbeertroute fietsen. Als compensatie deze Reinaertbank met de niet te begrijpen tekst.

Vanaf hier nemen we niet de trein maar wel het weggetje ernaast om tegen sneltreinvaart naar Lokeren te peddelen.

Vlug nog dit leuk huis gekiekt.

Dan op tijd de remmen dicht om niet in de Durme te duiken.

Terug in Lokeren genieten we van de mooie gebouwen die stralen onder de late herfstzon.

Deze fietstocht eindigt (en begon) aan het mooi bebloemd stadhuis annex toerismebureau.

Morgen moeten we weer allebei vroeg aan de slag. Het blijft dus bij een kiekje van dit leuk klein restaurantje.

De Grimbeertroute is onze tweede tocht van het Reinaert de vos epos. Met zijn 43km en het ontbreken van heuvels of andere klimmen is dit een tocht die elke gemiddelde fietser vlot aankan. De vele onverharde stukken maakt dat ze bij aanhoudend regenweer te mijden is. Er zijn prachtige trajecten langs tuinwijken en duurdere villabuurten aangevuld met een mooi natuurgebied en last but not least een rustig landelijk gebied. Deze fietsroute is gevarieerd en daardoor vrij boeiend.  Voor families met jonge spruiten,  wegens fietsen langs drukke verkeersaders, misschien iets te gevaarlijk maar voor ieder ander een aanrader 7,5/10.

Enkele interessante links:

De leuke fietser

Tour de Frans

Dj!no

Voor kaart en gps-track

Vlaanderen-fietsland

Op verplaatsing… de Canteclaerroute (de legende van Reinaert de vos)

Zaterdag 6 september 2008

Al sinds 16 augustus geen trapper meer verzet. Slecht weer en een citytrip naar Londen maakten dat de fietsen in de garage bleven tot vandaag. Al een tijdje zou ik ons licht willen opsteken in het waasland. Daar zijn verschillende tochten die hun naam aan het Reinaert de vos epos ontlenen. De Canteclaerroute mag de spits afbijten.

Dit weekend heb ik vrij en ondanks de slechte voorspellingen zou het vandaag moeten meevallen. Na de middag omstreeks 13u30, vrij laat, vertrekken we met de fietsen op het dak naar Stekene. Daar is de vertrekplaats van de Canteclaerroute. Door omleiding of het slecht lezen van de google-maps routebeschrijving komen we in Moerbeke-Waas. Daar besluiten we te stoppen en er op de tocht in te pikken. Eerst bewonderen we het mooie gemeentehuis

En het pleintje “Lindenplaats” met prachtige herenhuizen beplanting en monument

De ophaalbrug over de Moervaart is voor ons dan meteen de start van de Canteclaerroute.

Vrij snel duikt de Coudenbornbrug op, deze fietsen we over.

De weg die we zo inslagen brengt ons naar Coudenbornhof, inmiddels serieus in verval.

Wat niet van de kerk OLV Onbevlekt Ontvangen kan gezegd worden. Haar naam alle eer aandoend, pronkt zij langs de route.

Klein Sinaai en haast alle dorpskernen op de route zijn mooi bebloemd.

Bij het buitenrijden nog even aandacht voor het dorpschooltje de “Tuimelaar”

Algauw fietsen we door de buitenwijken.

Is het geen tijd voor het eerste kapelletje van deze tocht.

Wat verder dit leuk houten kunstwerk…

…om te knuffelen.

Ineens bevinden we ons in de velden waar de wind flink waait.

Door de wind gedreven stevenen we snel op Stekene af.

De Heilig Kruiskerk

Het neo-gotisch gemeentehuis (heel mooi).

De dorpskom, die niet zo klein is, wordt overrompeld door tientalle groepjes die zonder omkijken straten oversteken en rondlopen. De terrasjes zijn afgeladen vol blijkt er een popfestival Cramerock aan de gang te zijn. Dit gebeuren verhindert dat we de route volgen. Na een kleine omweg rijden we aan het oud stationneke het fietspad op. Dit fietspad loopt over de oude spoorwegbedding van de lijn Sint-Gillis-Waas naar Moerbeke .

Dit pad leidt ons buiten het centrum waar we het verlaten om naar de Stekense vaart af te slagen. Hier laten we ons overdonderen door de mooie landschappen onder een ietwat dreigende hemel.

Terwijl de wind fel tekeer gaat

Op het wateroppervlak is het rustiger wat ook aantrekkelijke beelden geeft.

Eén van de verantwoordelijke voor al deze foto’s

Eventjes tijd voor koeien, wie regelmatig onze fietsverslagen volgt kent mijn voorliefde voor rundsvee. Zo niet anders in dit relaas. Kijk maar wat we bij het naderen van Sinaai-Waas tegenkomen.

Het boerderijtje zelf is ook mooi.

Nog altijd op weg naar Sinaai-Waas als we dit kapelletje voorbij fietsen.

Juist voor het binnenrijden moeten we langs deze waterzuiveringsinstallaties.

De kerk in Sinaai-waas onder opnieuw een dreigende lucht.

Minder dreigend, maar mooi gelegen het gemeentehuis.

Waarom niet eens een fiere geit gekiekt?

Hier loopt het wat verkeerd, ondanks Garmin doen verkeerswerken ons de route kwijt spelen. Na wat rondrijden brengt diezelfde Garmin ons terug op het goede pad. We knopen weer met de route aan langs een spoorweg.

Blijkt achteraf dat we Lokeren en Daknam gemist hebben. Spijtig maar wat we wel reden was alleszins zeer mooi.Na de spoorweg opnieuw de velden in.

We volgen opnieuw een pad over een oude spoorwegbedding naar Eksaarde. Mede door de ondergaande zon zijn er prachtige vergezichten.

Ook de Spletterenbrug baadt zich in het late zonlicht.

Het fietspad doorkruist Eksaarde.

Ook na Eksaarde blijft het op deze fietsweg genieten.

On golden pond

Niet ver buiten Moerbeke op de drukke verkeersweg.

Op diezelfde weg als contrast!!

Opnieuw in Moerbeke-Waas kijken we op de Lindenplaats nog even achterom.

Nu zijn we terug aan de auto en valt een huis ietwat verder op.

Tijdens het terugrijden, dat deze keer zonder probleem verloopt, raken we niet uitgepraat over deze leuke tocht. Boeiend van begin tot einde. Veel afwisseling, mooie vergezichten en leuke dorpskernen het is een echte aanrader. Deze streek is heel mooi, ik kan niet wachten om de volgende tocht van het Reinaert de vos epos aan te vatten. 9/10 is misschien hoog maar als je zelf deze route gefietst hebt zal je begrijpen waarom.

Enkele interessante links:

Tour de Frans

Dj!no

De leuke fietser

fietsen met de familie de Koning

Voor kaart en gps-track:

Vlaanderen-fietsland

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: